Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

IK EN DE SLEUR

Half negen op donderdagochtend. Ik trek de deur dicht. Hand in hand lopen de pipo en ik richting school. Dan passeert Jeroen ons op de fiets.
"Hai", zegt Jeroen.
"Goeiemorgen", zeggen wij.

We steken de grote weg over en kijken heel even in de etalage van de tuttige, dure winkel met huishoudelijke spullen. De pipo weet dat ik dit een tuttige winkel vind.
"Waarom eigenlijk?", vraagt de pipo.
Ik leg het hem nog maar eens uit, wetend dat hij het de volgende keer toch weer vraagt. Ondertussen lopen we het Noordereind af en rijdt meester Rick ons voorbij, waaruit ik afleid dat we precies op tijd zijn.

Als kind had ik een enorme hang naar sleur. Ik wilde dat alles elke dag precies hetzelfde verliep.
"Je had behoefte aan veiligheid", legde psycholoog A. me daar later over uit.

Vanaf mijn 20ste begon ik juist een hevige weerzin tegen sleur te onwikkelen. Als ik weken had gestudeerd voor mijn tentamens in de bibliotheek van de Letteren Faculteit, dan vermeed ik dat gebouw in de weken erna. En moest ik er toch even wezen, dan kon ik zelfs misselijk worden.
Een hevige anti-reactie, zullen we maar zeggen.

En nu? Nu zitten we in het midden. Nu vind ik het prima dat bijvoorbeeld op donderdagochtend alles precies loopt zoals hierboven beschreven. Maar ik vind het ook heerlijk dat ik morgen mijn koffer pak en vertrek naar het Engelse Arthur Findlay College - Zweinstein, voor gevorderde lezers.

Dus ik groet u, lezers, en ik laat u even alleen.
Over een week pakken we de sleur weer vrolijk op.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments