Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DANCING WITH THE STARS

Tout Televisiemakend Nederland had zich verzameld in het Amsterdamse Muziekgebouw aan 't IJ. En als altijd hing er een opgewonden sfeer; het is toch dé avond van de tv-sterren. Iedereen zag er picobello uit en iedereen loerde naar elkaar. Ook tv-sterren kijken graag naar tv-sterren.

De gong dirigeerde ons naar de zaal. Ik zat op het balkon en keek zo neer op de genomineerden, die vlak onder me zaten. Anita Witzier, Yvon Jaspers, Ron Brandsteder, Sophie Hilbrand, Sylvana Simons, de mannen van de Lama's, Linda de Mol... De uitzending begon. Verschillende keren werd Linda door de productieleider met een 'kom, kom!'-gebaar naar voren geroepen. Dan moest ze op de loopbrug, waar de winnaars van af zouden dalen, een interviewtje geven aan presentator Frits Sissing.
"We laten even een stukje van je serie Gooische Vrouwen zien", zei Sissing.
Op drie enorme schermen achter het podium verscheen een scène waarin Linda bezig was Peter Paul Muller te pijpen. Ik zag hoe Linda haar handen voor haar ogen sloeg ten teken van: jeetje, moet dit, ik schaam me dood!
Na afloop van het interviewtje mocht Linda weer terug naar haar plaats. Ze werd daarbij begeleid door een productieman die haar arm vasthield om te voorkomen dat ze van de steile brug zou vallen. Zij was de enige vrouw bij wie dit gebeurde. Als Linda weer wilde gaan zitten, stond Lama Ruben van der Meer, die naast haar zat, even op. Hij duwde zelfs haar stoel voor haar naar beneden. Pas toen zij zat, ging hij ook weer zitten. Ik zag hoe hij haar niet durfde aan te kijken, maar haar wel steeds steelse blikken toewierp. Ruben was diep onder de indruk van Linda.

Beiden waren genomineerd voor de Ring: Ruben dus als een van de Lama's en Linda met haar Gooische Vrouwen. Toen aan het eind van de avond de stemmen waren geteld en de spanning steeg, pakte Linda rechts de hand van haar collega Susan Visser. Toen keek Linda naar links en pakte ook Rubens hand. Ik zag hoe Ruben bijkans smolt. Winnen of verliezen, het deed er niet meer toe; Linda had zijn hand vastgehouden!

Paul Verhoeven ging de prijs uitreiken: "En de winnaar is geworden...: de Lama's!" De Lama's sprongen op en gilden het uit. Ruben viel Linda om de nek en nu kon zelfs z'n hele leven niet meer stuk. Alle Lama's renden naar het podium. Patrick Lodiers improviseerde een dankwoord in Lamastijl. Daarna nam Ruben het woord nog even en deed of hij mensen ging bedanken.
"En, oh ja, de mensen van de catering. He, da's grappig, daar komen ze net aanrennen."
Inderdaad heel grappig, want het was natuurlijk niet de catering, maar de pers die daar aan kwam rennen, elkaar wegduwend om als eerste een shot van de winnaars te kunnen maken.

Na afloop was het feest en dansen. Aan de bar hoorde ik een briljante inside story over toch een beetje de koningin van de avond: Linda de Mol. Haar styliste moet namelijk, behalve haar outfit verzorgen, ook... haar schoenen inlopen.

(Even een korte pauze om dit bizarre feit te verwerken)

Ik ging dansen. Ik danste met Wendy van Dijk, Jamai, de Lama's, Matthijs van Nieuwkerk... Ik danste tot mijn voeten niet meer konden van de pijn, want die hoge hakken draag ik natuurlijk maar een keer per jaar.

Wie niet kwam dansen was Linda de Mol
Ondanks haar ingelopen schoenen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments