Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

AFGEZAKTE HELDEN

Het is bloedheet op de redactie van het omroepblad. Iedereen zit zo stil mogelijk te typen en de radio staat aan. Er begint ineens een vrolijk nummer en ik herken het meteen.
"Spargo!", roep ik uit. Ik zing het mee: "Baby you and me... Oh, wat een jeugdsentiment."
"Die jongen die loopt nu te dealen", zegt redactrice E. "Op de Wallen. Heel triest."
Er gaat een steek door me heen. Alsof iemand een bijl zet in een stukje waarvan ik dacht dat daar niemand meer bij kon komen. Want Spargo, dat staat voor vroeger, voor jeugd, voor onschuld, voor vrolijk en gezellig. En hij stond daar in die groep ook altijd zo vrolijk en gezellig en onschuldig te zingen naast haar. Dus hoe kan het nou in godsnaam dat hij nu...
"Nou, dan komt er hier nog een", bemoeit redactrice T. zich ermee. "Thea van Theo en Thea: dat is al jaren een junkie."
Ja, dat had ik al eens eerder gehoord en zelfs gezien. Maar de pijn wordt er niet minder van. En het onderstreept alleen maar mijn gevoel in dezen. Want iemand die geheerst heeft in het Tenenkaasimperium die mag, ik herhaal, die MAG niet afzakken naar de goot.
"Een vriendin van mij werkte bij de Febo op de Wallen", zegt redactrice E., die ineens verbazingwekkend veel connecties met de Wallen blijkt te hebben. "En daar kwam Thea dan ook. En dan ging ze onderhandelen over de prijs van een patatje, omdat ze geen geld had. En dan zei mijn vriendin: "Hier, neem maar mee en nou wegwezen en niet meer terugkomen. Want je was vroeger mijn held."

Woorden uit mijn hart.
Ze weten niet wat ze je aandoen, die afgezakte sterren.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments