Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GOEDE VRIJDAG

Het is half acht 's avonds. Ik fiets naar het ziekenhuis. Daar ligt vriendin H. nu twee weken. Ze is geopereerd, maar het herstel verloopt niet zo goed. Nu ligt ze in het Transitorium, waar ze drie maanden de tijd krijgt om op krachten te komen. Het Transitorium bevindt zich in een uithoek van het ziekenhuis. Ik loop door de lange, lege gangen. Ik voel me raar en vraag aan mezelf wat er aan de hand is. Antwoord: er is iets met de sfeer. Er hangt een rare sfeer.

Ik loop langs een leeg ziekenhuisbed met verkreukelde lakens. Onwillekeurig kijk ik of er bloed op ligt. Nee, er ligt geen bloed op.
"Zie je nou wel", zeg ik tegen mezelf.
Er komt een zuster aangesneld. Ze grist het bed weg en rent voor me uit.
"Bel jij dokter Wansing!", roept ze naar een collega die van achter aan komt rennen.
Ik ril.

Het Transitorium voelt rustiger aan. Ik hoor dat H. er zo aankomt en ga vast naar haar kamer. Het raam staat open en ik hoor vogeltjes fluiten in het aangrenzende bos. Ik blaas even uit voor het open raam. Dan komt H. binnen. Ze schuifelt achter een rollator aan. Ze is bleek en zwak en ik schrik ervan hoe slecht ze eruit ziet. Haar haar zit in de war. Als ze me ziet, begint ze zachtjes te huilen. Een zuster begeleidt haar naar haar bed. Ze spreekt H. moed in. Maar H. heeft even geen moed. Ze wil ook niet de haring opeten die ze nog zo speciaal bij me had besteld.
"Ik ben niets meer waard", zegt ze.
Dat zijn helemaal geen woorden voor H.

Ik zit een tijdje aan haar bed en probeer uit te vinden wat er precies is. Maar H. sluit zich af. Ze vraagt of ik weer weg wil gaan. Dat doe ik dan maar.

Ik loop door het stille trappenhuis naar beneden. Daar duw ik een deur open en ineens klinkt er een prachtig, engelachtig gezang. Het komt uit een zaal met lichtgekleurde houten wanden en een kleine kansel met een kruis erop. Het koor, bestaande uit mannen in pak en vrouwen in rok, zingt helder en gevoelig. Nooit eerder ben ik zo geraakt door kerkelijke liederen. Ik blijf even staan in de deuropening en denk aan H. Ik probeer mijn tranen weg te slikken. En nog eens. En nog eens.

Het lukt me niet.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments