Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

TIJD BESTAAT NIET

"Tijd bestaat niet. Ruimte trouwens ook niet", zei mijn vader terwijl hij zijn stoel aanschoof aan de eettafel. Hij had weer eens een boek gelezen over 'de ruimte' en was tot bovenstaande slotsom gekomen.

Ik was 10. Ik had net een klein beetje het gevoel dat ik wist hoe het leven in elkaar zat. Maar het was nog hele wankele kennis, dus het laatste waar ik op zat te wachten, was een opmerking die alles weer op zijn kop zou zetten. Ik haalde dan ook mijn schouders op en ging eten.
Maar ik sloeg de opmerking wel ergens op in mijn hoofd. In het laadje: voor later.

Februari 2006. Ik ben in Stansted - 'Zweinstein' voor minder gelovigen. De lesdag begint en leraar Paul Jacobs vraagt wie er aan het eind van de dag voor de groep wil werken. Ik steek mijn hand op. Daarna word ik nerveus. Wat nou als ik daar vanmiddag sta en er komt niks? Ik doe mijn ogen dicht en 'voel' of er al iemand, een overledene, om me heen hangt. En verdomd: er is een tante. Een drukke vrouw die in en uit loopt. Ze gaat naar het theater, musea, ze reist de hele wereld over en neemt van alles mee terug. Ik bouw het contact nog wat verder op en denk: hier kan ik wel wat mee. Met open ogen kijk ik rond en vraag me af van wie ze de tante geweest zou kunnen zijn. Ik weet het niet.

De middag verloopt rommelig. Er komt ineens een nieuwe leerling bij die 's ochtends is komen invliegen, helemaal uit Kabul. Het geeft wat onrust en vertraging in de groep, maar ik kom toch nog aan de beurt om voor de klas te werken. Ik ga staan, nerveus, en ik beschrijf de tante die ik bij me heb zo duidelijk mogelijk. Ze laat me nu ook zien hoe ze is overleden (longziekte) en ze toont me haar huis, op een eiland in zee.
"Can anyone recognize this?", vraag ik.
Het meisje uit Kabul steekt haar hand op. Het klopt allemaal; het is haar tante, uit Denemarken.
Even voel ik nog verzet. Ik denk: 'Dat kan niet, want ik had je tante hier al vanochtend bij me en toen zat jij nog in het vliegtuig.' Maar dan dringt het langzaam tot me door.

Tijd bestaat niet.
Ruimte trouwens ook niet.
28 jaar later 'begrijp' ik het dan toch.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments