Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EIGENLIJK IS HET ZO NUTTELOOS

Een paar jaar geleden ging de pipo naar peuterspeelzaal Pippeloentje. En op verzoek van de leidsters, nam ik plaats in de oudercommissie. Want: ze zochten iemand die kon schrijven. Dus ik schreef. Briefjes voor de ouders om een uitje naar de speeltuin aan te kondigen, stukjes in de schoolkrant en ook de notulen tijdens de eindeloze en oersaaie vergaderingen, die slecht geleid werden, zodat het steeds maar ging over dingen die niets met de peuterspeelzaal te maken hadden, zoals bijvoorbeeld ‘de prijs van speculaas’, of de vraag 'of gerbera’s wel naast rozen kunnen staan.'

Pffff.

Maar niettemin: ik deed mijn best. Gewoon, omdat ik zo’n meisje ben dat vindt dat je altijd je best moet doen. Dus ik schreef het allemaal zo goed en zo leuk mogelijk op. En ik archiveerde alles in de daarvoor bestemde multimap met daarop de tekst: ‘Archief Pippeloentje’.
Toen de pipo oud genoeg was om naar school te gaan, was het afscheid met de rest van het bestuur niet echt emotioneel. Ik droeg het ‘Archief Pippeloentje’ over aan het nieuwe bestuurslid en dacht: ik heb er het beste van gemaakt.

Vandaag kwam ik een van de leidsters tegen op straat. Zij vertelde me dat de hele peuterspeelzaal wordt opgedoekt wegens gebrek aan kinderen. En terwijl ze daar over stond te vertellen, dook het beeld van die multimap voor mijn ogen op. In mijn fantasie stond iemand ermee in haar handen, ze bladerde er even doorheen, haar oog bleef nog heel even bij een briefje hangen en toen gooide ze de map met een grote boog in een afvalbak.

Ik werd overvallen door een heel sterk gevoel: wat is het toch eigenlijk nutteloos allemaal.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments