Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HOE ENTHOUSIASTE PLANNEN STERVEN

Ik was tien en ik wilde graag een rolschaatsbaan in de buurt. Alle huizen ging ik langs voor handtekeningen, op rolschaatsen, om mijn verzoek nog meer kracht bij te zetten. Natuurlijk tekende iedereen, dus iedereen was voor, dus ik wist zeker dat mijn rolschaatsbaan er zou komen toen ik het hele pakket met mijn verzoek naar de gemeente stuurde.

Pas anderhalf jaar later kreeg ik een brief terug. Ze hadden erover vergaderd en besloten dat het nutteloze veldje waar ik mijn baan had gepland, toch een nutteloos veldje moest blijven. Een paar weken later kwamen de bulldozers en verrezen er drie villa's op de plek waar ik zo graag over zwart asfalt had willen suizen. Ik leerde ervan dat enthousiaste plannen kunnen sterven in gemeenteraden, maar ik begreep nooit hoe en waarom.

Vanmorgen was ik op bezoek bij onze wethouder van ruimtelijke ordening. Een geestige en erudiete man die me telkens weer veel informatie geeft over de kerk waar ik een boekje over schrijf en waar nu 32 appartementen in komen. Ik vroeg hem naar de oude plannen waarover ik had gelezen om van die kerk, die jaren leegstond, een concertzaal te maken. "Ach", zei hij, met een zucht van iemand die al twintig jaar wethouder is. "Dat is dan zo'n plan van een groepje enthousiastelingen. Dat zijn mensen met een ideaal en die denken dan dat wij dat gaan uitvoeren. En weet u, als bestuurder is het niet bon ton om meteen 'nee' te zeggen. Dus je laat zo'n plan een beetje voortsudderen en je zegt geen 'ja' en uiteindelijk bloedt het dood en dan is er ruimte voor woningbouw, begrijpt u?"

Ja, nu begreep ik het heel goed.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments