Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

TOPDRAMA

Het begint met een gezicht vol verbijstering.
'Wat zullen we nou krijgen?', zeggen de ogen van het patatje. Hij heeft toch vrij duidelijk gewezen naar de kast en als hij meteen na zijn middagslaapje naar die kast wijst, dan is het toch ook vrij duidelijk wat hij wil. Zo moeilijk is het ook weer niet. Dus.

Maar zijn tegenspelers lijken hem maar niet te begrijpen en dus besluit hij over te gaan van light drama naar heavy drama. Zijn onderlipje trilt, hij begint te snikken en laat zijn armen verslagen langs zijn lijfje hangen. Dan, als hij de anderen nog steeds niet volledig gegrepen lijkt te hebben, klinkt er een hartverscheurende, ijzige kreet. Tranen biggelen als kleine riviertjes over zijn wangen en in zijn ogen verschijnt een blik van complete verslagenheid.

Als zijn tegenspelers dan nog niet tot actie zijn overgegaan, gaat het patatje over naar fase drie: de totale radeloosheid. Hij stort zich neer, krimpt ineen, drukt zijn vuistjes tegen zijn slapen terwijl zijn schouders hevig schokken.

Het is een pakkend, sterk en aangrijpend spel dat geen kijker onberoerd kan laten.
Bij deze wordt het patatje dan ook genomineerd voor de Louis d'Or voor de beste acteerprestatie van 2006. En wel voor zijn uitstekende en zeer overtuigende rol in het stuk 'Waarom krijg ik nou geen koekje?!'
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments