Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET JUISTE MOMENT

Afgelopen najaar overleed plotseling onze buurvrouw. De buurman bleef alleen achter. "Ik wil geen medelijden", zei hij op de begrafenis, tijdens de koffie met cake. "En ik begin er zelf wel over als het nodig is."

Vorige week stond ik in de achtertuin toen ik hem hoorde mompelen. Ik keek over het muurtje dat onze tuinen scheidt en zag hem staan bij de perkjes met planten. "Rita deed de plantjes altijd", zei hij toen hij me zag. "En ik weet niet hoe dat moet. Ik heb er ook geen zin in, dus ik denk dat ik het helemaal ga betegelen." Ik vroeg of hij dat niet moeilijk vond. "Ja, beetje wel", zei hij. "Ik moet maar even wachten tot het juiste moment."

Vanmorgen stond ik in de slaapkamer en keek naar buiten. De regen striemde tegen de ramen en de bomen zwiepten heen en weer. Ineens zag ik de buurman naar buiten komen. Hij had zijn winterjas aan, zijn capuchon stond op en onder zijn arm had hij een schop. Even keek hij nog naar de plantjes voordat hij met kracht de grond begon om te spitten.

Blijkbaar was dit het juiste moment.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments