Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

SPEURTOCHT NAAR DE JUISTE PLEK

Ik moest aan mijn boek werken. En ik had even geen zin om dat thuis te doen. Maar mijn favoriete 'aan-mijn-boek-werk-plek' - een theehuis op de hei - was dicht. Balen, want de ervaring leert dat er niet veel openbare plekken zijn waar je lekker kunt werken. In dat soort dingen ben ik ook erg gevoelig.

Ik ging het dorp in op zoek naar een plek. Ik keek naar binnen bij de biep, die een stilte-ruimte heeft. Ik zag de tl-lampen branden en een man bladeren door de Volkskrant en ik dacht: nee.
De tweede plek, een brasserie in de winkelstraat, was gewoon te tuttig. Punt uit. Locatie drie was een soort koffiehuis. Op zich wel sfeervol, met kaarsjes aan en zo, maar er zat helemaal niemand. En de bediening keek me net iets te eager aan, zo van: ga jij hier lekker zitten en dan heel veel bestellen, terwijl wij steeds komen vragen of jij nog meer wilt? Terwijl ik niet kom om te bestellen, maar om even ergens anders te kunnen werken, ergens anders dan thuis.

Zo zwierf ik nog een tijdje door. En toen alle locaties waren afgewezen, bleef er nog maar een over: het Hema-restaurant. Daar stond de muziek iets te hard stond en werd er om de drie minuten werd omgeroepen dat de Hema de 'retailersprijs van het jaar gewonnen heeft'. Maar ik kon er zelf mijn theetje halen aan de counter, waarna niemand meer aan mijn hoofd zeurde en bovendien kon ik lekker aan het raam zitten, met uitzicht op de besneeuwde fontein en mensen die oliebollen kochten in de Hollandsche Gebakkraam.

Ik keek rond en voelde en dacht: ja, zo is het goed.
Zoals gezegd: het ligt nogal gevoelig.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments