Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

PIECES OF JANNEKE

Een film zie je altijd in een context. Daarom vind ik ook dat een filmrecensent, voordat hij zo'n duur product als een film de grond in stampt of de hemel in schrijft, eerst moet vertellen wat zijn context was waarin hij die film zag. Was hij een beetje depressief? Was het avondeten verkeerd gevallen? Of was hij juist helemaal tot over zijn oren verliefd en had hij net geweldige seks gehad. Dat maakt uit als je naar een film kijkt.

Ik moest Pieces of April zien van de roze buuf. Dus dat doe ik dan braaf. Ik had geen idee waar-ie over zou gaan. Ik wist alleen dat ik een beetje gespannen was, want de dag erna, vandaag dus, was mijn neefje jarig en de kans bestond dat ik mijn moeder, die ik in principe niet meer zie, dat ik die op het feestje tegen het lijf zou lopen. En dat zijn van die dingen... afijn, een beetje afleiding was welkom.

Na 10 minuten Pieces of April drukte ik op stop.
De film ging namelijk over de voorbereiding op een ontmoeting voor het eerst sinds jaren van een dochter met haar moeder die samen een vrij beroerde relatie hadden gehad. En ik had even tijd nodig om me af te vragen of dit wel een slimme voorbereiding was op mijn confrontatie. Aan de andere kant: het was een fan-tas-tische film. Hoe die April met haar kalkoen door haar appartementencomplex loopt te leuren omdat haar oven het niet doet, terwijl haar familie dus onderweg is... Ik wilde eigenlijk gewoon weten hoe dat afliep.

Dus: ik keek.
En het liep goed af.
Emotioneel, maar goed.
Vanmorgen had ik mijn eigen confrontatie.
En ook die liep goed af.
Emotioneel, maar goed.

Het was een beetje Pieces of Janneke.
Maar in elk geval geen Janneke in pieces
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments