Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GELEENDE WOORDEN

Het valt meestal niet mee om acteurs te interviewen. Ze zijn vaak zo vol van zichzelf, dat er weinig zelfkritiek in hun antwoorden zit, wat hun verhalen heel oninteressant maakt. En dan die gloedvolle betogen over, wat ze dan met veel nadruk 'ons vak' noemen. 'Ons vak'. Dat zul je een redacteur, een fysiotherpeut of een keurslager nou nooit horen zeggen.

Ook in dit gesprek belanden we al snel weer in plattitudes waarvan ik me nog zo had voorgenomen dat ik ze zou gaan omzeilen. De persoon in kwestie zegt dat ze in het dagelijks leven erg verlegen is, maar op het podium helemaal opleeft. In een poging hier de diepte in te duiken, vraag ik hoe dat toch in godsnaam mogelijk is, die ommezwaai.

Ze denkt diep na.
Dat is goed, bedenk ik me.
En vervolgens zegt ze dit:
"Het begint denk allemaal met het feit dat je werkt met geleende woorden. En die mag je opvullen met iets van jezelf."

Wow. Nou heeft ze me ineens helemaal voor zich gewonnen. GELEENDE woorden, die je MAG opvullen met iets van jezelf. Woorden als objecten die je kunt lenen, als boeken van de biep waar je wijsheid uithaalt, om die vervolgens weer door te geven. En woorden als lege omhulsels waar je iets in kunt doen, waardoor ze een vorm krijgen die uniek is.
Wat een prachtig beeld. En wat een nederigheid ook ineens.

In de auto op weg naar huis, merk ik dat ik nog helemaal blij ben van deze metafoor. Een mooi gesprek kan heel wat doen met een mens. Ja, je maakt wat mee hoor, 'in ons vak'.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments