October 8th, 2020

SPIRITUEEL BESTAAT PRIVACY NIET ECHT

IMG_20201007_092526367

We gingen wat leuks doen tijdens de lesdag!
Contacten maken met de spirituele wereld
op basis van muziek.

“Je zult zien”, zei ik tegen de studenten, “dat als ik straks een nummer opzet en jullie je openstellen voor iemand uit de spirituele wereld, dat er dan op de vibratie, de sfeer, de woorden van het liedje iemand afkomt. En dat diens levenshouding of boodschap ook samenhangt met het liedje.
Ik pakte mijn telefoon en zocht op Spotify. Ik bladerde door een van mijn lijsten op zoek naar een leuk nummer, maar terwijl ik dat deed, voelde ik dat ik gecorrigeerd werd. ‘Het liedje is er al’, hoorde ik. ‘Het zit in iemands hoofd.’

“O”, zei ik, even in de war. “Is hier iemand die al een liedje in zijn hoofd heeft?”
De enige man in het gezelschap stak zijn hand op.
“Het kwam vanmorgen, toen ik de douche aan het schoonmaken was.”
Wij lachen. Echt een goed moment om een liedje te ontvangen.
“Welk nummer is het?”, vroeg ik.
“Eye in the Sky, van Allan Parsons Project”, zei hij.
Ik zoeken en ja hoor, daar was-ie. Nu gingen we ons laten verrassen door wat er zou gaan gebeuren.

We luisterden samen naar het nummer en de sfeer veranderde terwijl wij ons afstemden. Ikzelf zag een jonge man in de tijd van dit nummer. Hij reed motor. Ik voelde de grote hang naar vrijheid. Ik voelde dat hij jong gestorven was.
Toen het nummer afgelopen was, vroeg ik: “Wie voelt nu iemand bij zich?”
M. reageerde: “Ja, ik voel hier een jonge man. Hij rijdt motor. Met zijn haren in de wind, dat gevoel. Hij reed graag door de natuur. Ik heb het gevoel dat hij een ongeluk heeft gehad en dus jong is gestorven. Hij voelt als een vriend.”
Nou, dat was even leuk, dezelfde als die ik voelde. Maar wie herkende hem?

Degene die zijn hand opstak was weer de enige man in de groep. De man van het liedje. Langzaam werd duidelijk dat hier ‘een plan achter zat’ en dat de lesdag al begonnen was tijdens het schoonmaken van de douche.
M. vertelde nog meer en zei dat vooral de woorden 'I am the eye in the sky, looking at you, I can read your mind' steeds zo nadrukkelijk te horen waren.
‘Ja!’, riep de rest van de groep toen. ‘Alsof het harder was, of indringender. Alsof hij vooral via die woorden iets wilde zeggen.’
Toen bleek dus dat iedereen deze vriend had gevoeld, wat ik eigenlijk nog nooit had meegemaakt bij zo’n oefening. Blijkbaar kon hij ons allemaal tegelijk bereiken via Eye in the Sky. En die woorden hadden ook een speciale boodschap voor de mannelijke student.

Toen het contact mooi was afgerond, kregen we het over dat zinnetje in het nummer: ‘I can read your mind’. Iemand vroeg of ze dat nou echt kunnen vanaf de andere kant, onze gedachten lezen.
“Tja”, zei ik. “Ik heb wel vaak de indruk dat ‘ze’ aan de andere kant wel heel veel weten van wat ons bezig houdt. Hoe vaak gebeurt het niet dat klanten komen met een lijstje met vragen aan een overledene en dat de overledene ze al beantwoord heeft nog voordat ze gesteld zijn? Dan wisten ze er dus blijkbaar al van!”
Maar hoe dat dan zit met onze privacy, vroeg iemand anders.
Ja, dat is een goeie.
“Hier in het aardse is privacy een soort heilig iets. Iets waarvan we voelen dat we het moeten beschermen. Maar dat komt voort uit angst. Angst wat een ander met jouw informatie zou kunnen doen. Angst voor diefstal van je identiteit. Angst voor veroordeling als mensen zouden weten wie je bent of wat je denkt. Het zijn reële angsten en als je erover nadenkt, is het eigenlijk heel erg. Maar goed, in het aardse leven we dan ook in de veronderstelling (en wat mij betreft de illusie) dat we afgescheiden zijn van elkaar. Spiritueel gezien speelt dat niet. Daarin zijn we verbonden en is er dus niet zozeer een ik en jij, maar zijn we meer een geheel en loopt alles meer in elkaar over.”

Ik vraag mij ook vaak af: hoe vaak zitten 'zij' achter gedachten of ideeën waarvan wij denken dat dat de onzen zijn? In mijn eigen beleving ademt Spirit door mij heen met kracht, liefde, woorden, liedjes, ideeën en wat al niet meer. En je kunt je er ook voor afschermen als je dat wilt. Maar dient dat je ook, kun je je afvragen? Persoonlijk ervaar ik die nabijheid als prettig, omdat ik hun liefde voel en ze vertrouw. Maar dat is gekomen met de jaren.

Aan het eind van de dag hing deze tekening ineens aan de muur.
Gemaakt door een van de studenten.
Een Eye In the Sky.
Een mooi en liefdevol oog.
Een oog ook dat ons echt ziet.
En laten we eerlijk zijn:
is dat niet iets
wat we eigenlijk heel graag willen?