Eenmaal daags Janneke's LiveJournal Day [entries|friends|calendar]
Eenmaal daags Janneke

[ website | My Website ]
[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ calendar | livejournal calendar ]

EEN MISLUKT CONSULT [27 Mar 2018|09:53pm]
Soms gaat een consult niet.
En dat is k**.
Hoewel ook daar nog iets uit valt te halen…

Het was een week of 3 geleden dat er een echtpaar op consult kwam. Nieuwsgierig namen ze plaats. Ik deed mijn korte introductiepraatje en checkte ondertussen hoe de ontvangers erin leken te staan. Voelde prima. Ik stemde me af op de spirituele wereld. Bij mij is de eerste informatie vaak nog heel ‘dun’. Ik voel een man of een vrouw, krijg vaag wat indrukken en als ik die in woorden om ga zetten, worden de verbinding en de informatie sterker. Ik noemde dus de vrouw die ik voelde, het ziekenhuisbed waarin ze was gestorven en de longaandoening waar ze aan had geleden.
Geen herkenning.
Niks aan de hand, gewoon verder kijken. Geen enkel medium houdt van het woordje nee, maar met de jaren leer je om daar beter mee om te gaan. Het belangrijkste is dat je door het woordje nee niet bij je gevoel weggaat, dus dat je met je aandacht bij de communicator blijft en vertrouwen houdt in wat er gebeurt.

In de 15 minuten die volgden, kreeg ik bijna alleen maar nee’s.
Toen moest ik toch even te rade gaan bij mezelf. Wat ging hier mis? Verwoordde ik de informatie niet goed? Waren de verwachtingen van de klanten te hoog? Was er iets met de omstandigheden aan de hand? Ik kon niks ontdekken. Er zijn genoeg elementen die van invloed kunnen zijn op een consult, zoals je eigen stemming, maar ook het weer, het seizoen en de stand van de maan. Als je dat een beetje weet, weet je ook wanneer je extra scherp moet zijn als de omstandigheden niet mee lijken te zitten. Maar dit was het laatste consult van de dag; de eerste 2 waren prima gegaan en er was niks raars gebeurd tussen de gesprekken door. Dus, hu?!

Ik probeerde het nog 20 minuten. 20 Minuten ploeteren, zweten en nog net geen tranen. Het leek wel een sessie in een mentale sportschool! Steeds weer ‘naar achteren’, steeds weer proberen de afstemming beter te krijgen. En er kwam wel een herkenbare opa langs en ook nog een stuk van vader, maar ik voelde gewoon niet dat het consult echt op gang kwam. Na die 20 minuten was ik bekaf.
“Het lukt niet”, zei ik. “Excuses. Jullie hoeven niet te betalen.”
Ze vonden het jammer.
Hadden zich verheugd.
Logisch. Begrijpelijk.
Maar ik kon niet meer doen dan mijn best.

“Oke”, zei ik toen ze weg waren. “Wat was hier aan de hand?”
Het bleef stil.
“Moet ik hier nog iets mee?”
Weer stilte.
Lekker dan. Het enige wat we nu nog konden doen, was hier rustig onder blijven. Geen rare conclusies trekken. Gewoon 1 niet geslaagd consult.

De volgende dag.
Toch de vraag: hoe voel ik me?
Antwoord: een beetje beurs.
Mentale spierpijn, zeg maar.
(Weer die sportschool-vergelijking).
Maar dat gevoel verdween al snel in de loop van de dag en toen merkte ik iets anders: mijn focus was groter, er zat meer scherpte in mijn waarneming en ik kon het contact langer vasthouden. Ik dacht: heeee, dit is apart.

Het is mentaal mediumschap.
En zoals bij ieder werk, heb je er conditie voor nodig.
Mentale conditie.
En zoals iedere conditie, kun je die opbouwen.
Door weerstandstraining.
Dus: geen fijne ervaring, voor niemand, maar in elk geval wel weer wat mentale spieren die een stukje sterker zijn geworden.
3 comments|post comment

navigation
[ viewing | March 27th, 2018 ]
[ go | previous day|next day ]

Web-Stat