February 28th, 2013

VAN DIE ONVERWACHTE DINGEN MET ETEN

Ze gingen vandaag koken: de pipo en het patatje.
Zelf uitgekozen en zelf ingekocht: gehaktballen met ui, risotto en zelfgemaakte appelmoes.
En ja, het was natuurlijk wel koken op z'n pipo's en patatjes.
Waarbij de pipo de ui aanviel als een schermer met een mes in zijn hand - "anders prikt-ie in je ogen" - en het patatje vaststelde dat hij vooral goed was in het roeren in de bouillon van de risotto.
Maar het eindresultaat was top.
Jaja, toekomstige schoondochters, ook dat kunnen ze al.


koken

Het 'dresseren van de borden' (dat krijg je met al die kookprogramma's, dan gaan kinderen dit soort rare dingen zeggen) nam nogal wat tijd.
Dus ik deed nog even snel een mailcheck achter de computer.
Op Facebook zie ik, vanuit mijn ooghoeken, iets langskomen van Janneke O.
Zij is de dochter van C., die weer de vriendin van mijn vader was tot ze in 1992 heel plots overleed.
Er staat een foto bij het bericht.
Ik klik en ineens zie ik C. die aan de helmstok staat van ons familieschip. Het is schrikken om dat o zo vertrouwde schip waar ik mijn halve jeugd op heb doorgebracht, weer te zien.
Er is nog een foto.
Ik klik.
Ineens kijkt hij me aan.
Gelukkig, bruin, stralend, geliefd.
En zo te zien heeft hij al gegeten.

Proost, pa!

pa