Eenmaal daags Janneke's LiveJournal Day [entries|friends|calendar]
Eenmaal daags Janneke

[ website | My Website ]
[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ calendar | livejournal calendar ]

HET MEDIUM EN ZIJN STERRENLIED [23 Feb 2011|10:48pm]
Ik blader door een krant.
En dan valt mijn oog ergens op.
Een verhaal over het nieuwe boek van schrijver/recensent Guus Luijters: het sterrenlied.

Ik begin te lezen en er gebeurt iets. Kippenvel. Het gevoel gegrepen te worden. Mijn handen knijpen in het papier. Ik denk: dit is iets heel belangrijks.

Sterrenlied gaat over de joodse kinderen die tijdens WO II zijn afgevoerd en vermoord. Kinderen waar bijna niets meer over bekend is, omdat de Duitsers al hun informatie hebben vernietigd. Kinderen die later ook nog eens zijn doodgezwegen. In het artikel vertelt Luijters (65) dat hij eigenlijk niet meer verwachtte dat hij ooit nog zo door een onderwerp gegrepen zou worden.
“Ik dacht dat mijn antennes niet meer uit stonden.”
Maar op een nacht gebeurde er iets. Sientje Abrams – een van de kinderen – meldde zich. Of zoals de krant het schrijft: ‘Op een nacht ging ze een poëtische dialoog aan met de man die haar zo graag een gezicht wilde geven. Het resultaat is een lang gedicht, waarin Guus Luijters en Sientje Abram beurtelings hun stem laten horen.’

Vanavond zat Luijters ook nog in DWDD.
“Sientje is voor mij heel echt geworden”, vertelde hij. “Als een onzichtbaar vriendinnetje. Maar ik heb het natuurlijk allemaal verzonnen.”

U kent mij een beetje. Dus u weet dat ik iets anders zag en las. Ik zag een man die zijn antenne nog altijd had uitstaan. En die onbewust een boodschap uitzond: laat mij jullie verhaal vertellen. En een Amsterdams meisje in de andere wereld dat daar heel graag gehoor aan gaf. Voor haarzelf en voor al die 20.000 anderen.

Fantasie en contact met de spirituele wereld liggen heel dicht bij elkaar. Ze kunnen zelfs niet zonder elkaar. Zonder verbeeldingskracht kun je het onzichtbare niet zien. De grote vraag is: wanneer is het echt? Tijdens de cursussen die ik geef, leid ik meditaties. Daar ‘praat’ ik de cursisten in en zij geven dan met hun fantasie invulling aan de omgeving waarin ze terecht komen. Die omgeving komt deels uit hun eigen hoofd, maar komt voor een ander deel tot stand door inspiratie. En het woord zegt het al: daar komt de spirit erin. Zodra je jezelf open stelt om iets te verzinnen, is er grote kans dat dat gebeurt. En ontstaat er een samenwerking met die andere wereld. Wat je vervolgens ervaart in die deels verzonnen omgeving, is echt. De lakmoes-proef daarvan is of het ook echt iets met je doet. Of het je iets brengt. Of het je verandert. Dat kun je namelijk niet verzinnen.

In dit geval is het resultaat een boek. Met een prachtig, lang gedicht dat mensen echt raakt. En dat echt een stem gaat geven aan heel veel kinderen die onmenselijk behandeld zijn. Maar daarnaast is er Guus’ vriendschap met Sientje, die voor hem zo echt is als een aardse vriendschap. Guus en Sientje hebben elkaar gevonden en laten elkaar niet meer los.

Guus Luijters is wat mij betreft niet alleen een recensent en schrijver, maar ook een medium. En het bewijs van iets wat ik al langer vermoedde en nu bevestigd zie: mediumschap zit in ons allemaal. En zij die gehoor geven aan de diepe wens een missie te vervullen ten behoeve van de mensheid, zijn het ook echt.
post comment

navigation
[ viewing | February 23rd, 2011 ]
[ go | previous day|next day ]

Web-Stat