January 25th, 2004

OUD ZEER

Depressief. Zoals me voorspeld was door de psycholoog: "Je bent overspannen. Reken op drie maanden vermoeidheid, huilen en depressiviteit." Het valt me zwaar. Ik wilde net foto's inplakken in het baby/peuterboek van de kleine pipo. Maar de beelden uit het verleden riepen niets dan tranen op, dus ik stopte er maar weer mee. Droevige muziek verdraag ik niet, evenmin als ellendige beelden in het journaal.

Drie maanden.
Bijna een maand om.
Nog twee te gaan.

"Ik kan je ook Prozac geven", had de psycholoog nog gezegd. "Dan ben je chemisch vrolijk en het kan geen kwaad tijdens de zwangerschap. Alleen denk ik dat je dan een kans laat liggen. Een kans om dat oud zeer eruit te huilen."

Die kans wilde ik niet laten liggen. Ik wil ervan af, van vroeger, van die narigheid. Voor altijd. En als daar drie maanden huilen voor staat, dan moet dat maar.