January 18th, 2004

DRUPPELTJES WEGVEGEN

Nog steeds heb ik huilbuien, bijna dagelijks.
"Ik probeer dat buiten het zicht van de kleine pipo te doen," had ik tegen de psycholoog gezegd.
'Helemaal fout," was zijn reactie. "Het is juist goed als hij je ziet huilen. Zo leert-ie dat huilen gewoon is. Daar hoeft hij helemaal niet onder te lijden."

En dus huilde ik bij de kleine pipo.
"Ben je drietig?," vroeg hij nieuwsgierig.
Ik snikte van ja, maar zei ook dat het niets met hem te maken had omdat dat hij het liefste jongetje van de wereld is. Hij pakte een zakdoek.
"Ik zal je druppeltjes wel wegvegen," zei hij. Daarna pakte hij opgewekt een dekentje voor me. "Nu ben je niet meer koud." Ik stond verbaasd van zoveel liefde en troost. En hij leek er helemaal niet onder te lijden.