June 6th, 2003

AFGEKEURD

Mijn zegelboekje is vol. Ik geef het aan de jongen achter de kassa. Hij slaat het open om de inhoud te controleren.
“Nee”, zegt-ie. “Afgekeurd.”
“Pardon?”, zeg ik, nog een beetje lachend.
“Afgekeurd”, zegt hij weer. “Deze zegeltjes zitten op hun kop. Zo kan ik ze niet controleren.”
“Op z’n kop? Waar slaat dit op?”
Ik vond dit altijd al een slome duikelaar, deze caissière. Een beetje een suffig eikeltje van een jaar of zestien met een communicatieprobleem. Humorloos, dommig… Dat ze zo’n joch überhaupt de hele dag met geld om laten gaan…
“Als ze op z’n kop zitten, dan moet ik steeds het boekje omdraaien en dat duurt veels te lang. Dus… afgekeurd”, zegt hij beslist.

Dan ineens een glimlach op z’n gezicht.
“Geintje”, zegt-ie. Hij pakt z'n pen en zet een grote krul achterop het boekje.

Zelden zo op het verkeerde been gestaan.
Shit zeg, dat joch is goed!