April 18th, 2003

ALLE TIEN LEUK

Het afscheid van de therapie en psycholoog A. verliep goed. Ik huilde en we lachten. We blikten terug en keken vooruit. We prezen elkaar de hemel in en we stelden vast dat er wel altijd een lijntje tussen ons open zal blijven. Toen ik op mijn fiets stapte, dacht ik tevreden: alles is gezegd. Dat was een hele mooie afronder. Het was weer vrede van binnen.

De 'goed-gevoel-top-10' voor het slapengaan, zag er als volgt uit:

1. Therapie goed afgerond. (Alles is gezegd.)
2. Alle pruimenbloesembomen stonden vandaag in bloei! (Zo mooi)
3. Het beeld van de kleine pipo in een vliegtuig in de draaimolen waar hij laatst in zat. (Zo gelukkig)
4. Het project St. Vituskerk (Zo leuk)
5. Nog een keer het afronden van de therapie (Dit mag. Als het echt goed voelt, mag het ook meerdere keren in de top 10 staan.)
6. Bloemen gezaaid in de achtertuin.
7. Eerste pond afgevallen!
8. Het blijft mooi weer.
9. Volgende week nieuwe auto.
10. Morgen paasbrood bakken.

Alle tien leuk.

NICHT GEWUSST

Trouwen. Volgens mij kan het niet. Ik vind het idee heel romantisch, maar het lijkt me niet praktisch uitvoerbaar. Je kúnt gewoon niets voor eeuwig beloven, omdat je niet weet waar je het over hebt. Mensen die trouwen zijn volgens mij dan ook soort van niet toerekeningsvatbaar.
Ik heb de discussie vaak gevoerd, meestal met aanstaande bruidsparen die al helemaal in hun hoofd hadden 'waar' en 'hoe' en die dan in mijn ogen voorbij gingen aan 'wat' en 'waarom'. Het waren hopeloze discussies.

Maar vandaag bewijst Het Journaal toch mijn gelijk, vrees ik. Ooit heeft Rijkswaterstaat beloofd dat de overtocht met het pondje van Bommel voor eeuwig gratis zou zijn. Daar komen ze nu van terug. Reden: in de tijd van die belofte wisten ze nog niet dat er op een dag auto's zouden bestaan. Laat staan 800 auto's die nu elke dag overgezet willen worden.

Ik bedoel maar.