Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ALSJEBLIEF

Buurmeisje Ella heeft haar poezie-album gebracht. De pipo heeft nog nooit een poezie-album gezien en kijkt er nieuwsgierig in.
“Ik ga daar ook wat in knutselen”, zegt hij dan resoluut. Hij pakt lijm, een papiersnijder en stiften.
“Nee, geen stiften”, roep ik. “Die drukken door!”
Voor het eerst in mijn leven realiseer ik me dat het schrijven in een poezie aan zeer strikte regels gebonden is. De elfen- en kabouterplaatjes, de hoekjes met ver-geet-mij-niet erin, de ‘tip-tap-top mijn inkt is op’-rijmpjes op de linkerpagina en: geen stiften.

Ondertussen zit de pipo met de papiersnijder als een wilde blokjes papier te hakken.
“Wat wordt dat?”, vraag ik.
“Auto’s”, zegt de pipo. “Ik ga een botsing knutselen.”

In het half uur dat volgt is het lopen op eieren. Aan de ene kant wil ik de creativiteit van de pipo niet onderdrukken. Maar aan de andere kant wil ik toch proberen om de poeziealbumconventies nog enigszins te volgen.

Het resultaat is een paar stroken papier uit de papiersnijder met de tekst ‘dit is een spriet zoals je ziet’, wat stickers met getallen (“omdat we andere huisnummers hebben”) en veel kleine snoepstickertjes (“meisjes houden van snoep”). Op de rechter pagina staat het volgende gedichtje:

Lieve Ella,
Ik ben zo blij dat je me kent
En dat je mijn buurmeisje bent
En ik vind je ook zo lief
Blijf dat altijd, alsjeblief.

Kusje

De pipo
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment