Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HEFTIGE DISCUSSIE

Heftige discussie vanavond met A.
En dat na een simpele vaststelling van mijn kant:
creativiteit is iets dat afneemt met de jaren.

A. - toch meestal de onderkoelde Fries - vond dit "EEN RONDUIT BE-LA-CHE-LIJK IDEE!"

Dat kon wel zijn, maar het ging hier niet om een 'idee', maar een nuchtere vaststelling. Ik had een map met oude verhalen en gedichten van mezelf gevonden en gelezen. Ik had verwacht te zullen schrikken van de abominabele kwaliteit, maar ik schrok van iets heel anders. Er zat iets in die teksten, iets... een soort kracht, een sprankeling, een strakheid... Iets waarvan ik meteen voelde dat die er nu, vijftien jaar later, veel minder is. Het was geen leuke vaststelling, maar wel een eerlijke. En ik bedacht dat al die leuke creatieve ideetjes die ik in mijn hoofd heb 'voor later', dat ik daar misschien niet al te lang mee moet wachten.

"Jij ziet creativiteit als iets wat in een zakje zit en dat opdroogt. Echt een idiote gedachte vind ik dat", zei A. weer.

Die hele metafoor van dat zakje sloeg nergens op, want zo had ik het helemaal niet gezegd en zo zie ik het ook helemaal niet.

"Kijk naar liedjesschrijvers, schilders, componisten, de meest sterke creaties maken ze tussen hun 20ste en 40ste", zei ik. "Het beste maken ze in hun jonge jaren. Daarna wordt het een herhaling van zetten. En ook al gaan ze iets nieuws proberen, dan heeft het niet meer dat ene... En volgens mij is dat creativiteit.
A. vond dat 'de late Rembrandt' mooiere dingen maakte dan de 'jonge Rembrandt'.
"Maar dat is techniek, ervaring, levenswijsheid. Allemaal heel belangrijk bij de uitvoering, maar dat is niet de zuivere creativiteit", vond ik.
"Wat is volgens jou dan dan zuivere creativiteit?", wilde A. weten.
"Dat wat opborrelt als er nog niks is", zei ik. "En dat wat je weer op gang helpt als je bent vastgelopen."
"Ik merk anders dat ik met de jaren alleen maar creatiever word", zei A.
"Nee", zei ik, "jij komt dichter bij jezelf en daarmee bij je creativiteit. Maar die creativiteit an sich wordt niet groter, maar kleiner."

A. vond het nog steeds belachelijk en liep de kamer uit.

Daar zat ik dan.
In m'n eentje.
Met m'n afnemende creativiteit.

Ik vroeg mezelf of ik er nog steeds hetzelfde over dacht. Het antwoord was: ja.
Ik weet het heel erg zeker.
Maar soms is weten een treurige zaak.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments