Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE TAART ALS SYMBOOL

Op z'n 69e verjaardag had mijn vader nog taart in huis. Weliswaar een diepvriestaart van de Albert Heijn die hij te laat had ontdooid, zodat we heel hard moesten zagen om er stukjes van te maken en daarna nog heel lang moesten wachten voordat we hem op konden eten, maar dat gaf niet. Taart is taart.
Op zijn 70e verjaardag had hij gevraagd of wij de taart mee wilden nemen. Ik begreep niet goed waarom, want hij was (en is) nog altijd mobiel, maar ik dacht dat het misschien te maken had met dat jubileum, of dat hij onzeker was geworden door het taartincident van het jaar ervoor.
Vorig jaar, op zijn 71e verjaardag, was er geen taart. Hij had niets gekocht en mij ook niets gevraagd. Hij mompelde er nog wel iets over; dat-ie het vergeten was en dat-ie toch te dik werd. En hoewel ik geen grote taartliefhebber ben, hield ik er toch een naar gevoel aan over.
Vandaag, zijn 72e verjaardag, ging geheel taartloos voorbij. Zelfs het woord taart viel nu niet meer.

"Ik hoef niks meer in dit leven", zei hij in een gesprek over ouder worden. En ik begreep ineens dat de taart daar symbool voor staat.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments