Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

JE FIETS UIT ELKAAR SCHEUREN

Ik hou van wielrennen.
Ik hou van taal.
En die twee liefdes komen samen bij Maarten Ducrot.

Wie dit log al langer leest, weet dat ik als tiener een paar jaar een fietslicentie heb gehad. Dat houdt in dat ik mee mocht doen aan de zogenaamde criteria, beter bekend als de rondjes om de kerk. Het was een bijzondere tijd en hoewel ik nooit veel meer bij elkaar heb gereden dan wat fietsbanden en envelopjes met net genoeg geld voor de terugreis, is de liefde voor het fietsen nooit meer over gegaan. Elke dag kijk ik weer met verbijstering naar die mannen. Die gespierde beulen die drie weken lang door Frankrijk trappen, dit jaar harder dan ooit, op en neer, ondanks alles en dwars door alles heen. Ik kijk met verbijstering en kan me niet voorstellen hoe zwaar dat moet zijn. En daar komt dus Maarten Ducrot in beeld.

Want God, wat is de Tour nog veel leuker geworden sinds hij het commentaarhokje is binnengelopen. Ducrot kijkt niet naar de koers, hij leest 'm. En: hij leest hem voor. Zodat we steeds iets meer kunnen begrijpen van die rare wereld die wielrennen heet. En daar waar woorden tekort schieten, maakt Maarten Ducrot gebruik van Ducrotiaanse spreekwoorden en gezegdes. Die zitten vol met plaatjes, om te lachen, of om te huilen, maar in elk geval plaatjes die ons laten inzien hoe het ongeveer moet zijn om een renner te wezen.

"Kijk eens, Moncoutié zet de 11 erop en hij scheurt z'n hele fiets uit elkaar zeg." "Dat zijn van die boksers die nooit in de ringen hangen." "Totschnig heeft gisteren aardig wat zwarte sneeuw gezien." "En Ullrich staat geparkeerd."

Dank Ducrot, hij is weer fijn.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments