Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

NIEUW IN DE WATERSPORT


Vroeger, toen ik klein was, bestond het watersportvolk uit twee soorten: de motorbootmensen en de zeilbootmensen. De zeilbootmensen keken altijd een beetje neer op motorbootmensen. Ze noemden hun boten bijvoorbeeld 'strijkijzers'. Omdat ik een zeilbootmens ben, weet ik niet hoe de motorbootmensen ons noemden, maar ik vermoed dat motorbootmensen ons niet zo goed begrepen, en dan vooral niet wanneer we, bij bepaalde windrichtingen, de hele tijd heen en weer gaan varen op smalle vaarwegen, wat inderdaad heel onpraktisch is en veel gevaar voor botsen oplevert.

Twee kampen dus.
Zij tegen hullie.
Lekker overzichtelijk.

Maar sinds een aantal jaar is er een watersportmensensoort bijgekomen: het sloepjesvolk. Sloepjes zijn kleine (circa 4-5 meter lange), open bootjes met een ingebouwde motor en een teak dek. Ze zijn reteduur, een echt statussymbool en trekken dus een nieuw soort watersporters aan. Het sloepjesvolk vaart alleen bij heel mooi weer rond. Ze groeten vaak niet (wat op zich wel traditie is op het water) en zijn vaak keurig gekleed (wat dan weer niet heel gebruikelijk is in de gewone watersportkringen). Verder wist ik nooit veel van het sloepjesvolk. Tot vandaag.

We hadden aangemeerd aan een mooi walletje nabij Grouw. Voor ons lag een motorbootfamilie en daar weer voor lag een sloepjesstel. Ik zag dat de motorbootmeneer keek naar het sloepjesstel en zich toen lachend omdraaide.
"Dit moet je gaan bekijken Gerda", riep hij naar zijn vrouw.

Toen was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Nonchalant maakte ik een wandelingetje over de wal, het patatje als excuus op mijn arm. Ik passeerde het sloepjesstel en nou komt het. Zij zat, in een keurige rok, met witte schoenen en kousjes eronder, een ieniemienie gaatje in de vlag te repareren. En hij - houd u vast - zat onderuit te kijken naar een ieniemienie televisieschermpje waarop Wimbledon te zien was, met in zijn hand een schaaltje aardbeien met slagroom!

Geweldig!

"Zag u die aardbeien?", giechelde de motorbootmeneer tegen me toen ik terugliep.
Ik knikte.
"En waar zit-ie nou naar te kijken?", wilde zijn vrouw weten.
"Wimbledon", zei ik.
Ze gierden het uit.

Het was de dag waarop de kloof tussen de motorbootmensen en de zeilbootmensen een stukje kleiner werd.

Ps: En ondertussen meldde zich alweer een heel nieuw watersportfenomeen: het zwemmende patatje in de groene schildpad.

Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments