Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

STEEDS GEVOELIGER

Normaal bemoei ik me nooit echt met de nieuwe stagiaires. Bovendien was dit de stagiaire van het andere omroepblad, dat weliswaar in dezelfde ruimte zit, maar een geheel eigen redactie heeft.

Dus toen ik vandaag mezelf ineens op de nieuwe stagiaire van het andere omroepblad af zag lopen, hoorde hoe ik mezelf voorstelde en vroeg of ze met ons mee ging lunchen, was ik ook nogal verbaasd.

Ik vroeg mezelf waarom ik dat deed en het antwoord was een beetje vaag: omdat het me goed leek, of zoiets.

Eenmaal aan tafel bleef er een voelspriet uitstaan naar de nieuwe stagiaire. Ze bleek behoorlijk onzeker en gespannen. Iemand vroeg haar of dit haar eerste stage was. Nee, het was haar tweede. Hiervoor had ze een stageplek gehad bij het AD. Dat was heel vervelend verlopen: geen begeleiding, geen opdrachten, afgezeken, helemaal onzeker geworden, echt een hel. Ze ging nog net niet huilen.

Ineens wist ik waar mijn bezorgdheid voor haar vandaan was gekomen. Ik had dit gevoeld. Iets in mij wist dat ze een rottijd achter de rug had en dat ze weer even op de rails gezet moest worden. Aan het eind van de lunch liep ze al een stuk ontspannener terug naar haar werkplek, zo viel me op. En meteen leek ik mijn voelspriet zich weer in te trekken.

Het gaat vanzelf, ik kan er niets aan doen.
Maar ik word iedere dag gevoeliger, zo lijkt het wel.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments