Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

H. EN STEVEN UPTON

Vriendin H. is ziek. En daarnaast nogal eigenzinnig. De ziek van H. bestaat eruit dat ze steeds slechter kan lopen en dat ook haar handen steeds moeilijker bewegen. Geen arts die weet waarom. De eigenzinnigheid van H. zit hem erin dat ze het niet echt nauw neemt met de adviezen van de doktoren.
"Van deze roze pillen moet ik er geloof ik drie per dag. Maar één vind ik eigenlijk wel genoeg. Ze zijn al zo groot."

Typisch H.

H. is ook meer van de kruidenvrouwtjes. Van de genezende theetjes en van de alternatieve apotheek. Dus toen ik hoorde dat het Britse genezende medium Steven Upton naar Nederland zou komen, besloot ik H. dan ook mee te nemen naar een demonstratieavond van hem.

Upton bleek een zeer sympathieke man die de klachten 'voelde' van mensen in de zaal. Hij vroeg die mensen naar voren te komen, legde zijn hand op de zere plek en 'liet vervolgens door zich heen werken' door gene zijde. Het was een apart gezicht, maar het leek wel te werken. Een vrouw met een traanoog, had ineens geen traanoog meer (duidelijk zichtbaar voor iedereen). En een vrouw met ademhalingsmoeilijkheden, kreeg duidelijk meer lucht.

Ik hoopte natuurlijk heel erg dat Upton ook vriendin H. naar voren zou halen. Eerst hoopte ik het nog gewoon en naar mate de avond vorderde steeds harder. 'Laat ze geholpen worden. LAAT ZE GEHOLPEN WORDEN!' En ineens... keek Upton naar haar en vroeg haar naar voren te komen. "Yes!" schreeuwde ik van binnnen uit.

Volgens hem zat de oorzaak van 'het niet kunnen lopen-probleem' ergens in de hersenen. Hij was lang met haar bezig. Soms in doodse stilte en soms pratend. En ik maar hopen, hopen, hopen ('laat ze geholpen worden, laat ze geholpen worden'...).
"Hé", zei H. na 10 minuten. "Ik kan weer mijn hand open en dicht vouwen." Ze deed het voor. Ook kon haar ene schouder weer omhoog en kon ze, na het opstaan, haar knieën weer een stuk optrekken.

Volgens Steven Upton zou het genezingsproces nog een paar dagen vanzelf doorgaan.
"Don't be surprised if you will be sleeping for the next 48 hours", zei hij bij vertrek.

"Wel doen he, dat slapen", zei ik tegen H. in de auto op weg naar huis.
Ze beloofde het te doen. En dit keer geloofde ik dat ze wel zou luisteren.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments