Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ZO LANG IK LEEF, GA JIJ NOOIT NAAR DE KLOTEN

Na het zien van de Hazes-documentaire 'Zij gelooft in mij' had ik een enorm zwak voor Rachel Hazes. Wat een intrigerende vrouw was dat zeg, deze Stille Kracht achter de zanger.
Maar uit de documentaire bleek ook dat Rachel meer is dan de eenvoudige, volgzame Rotterdamse waar je haar aanvankelijk voor houdt. Er zat een shot in de film waarin ze op de grond zat, de krant te lezen. Met blote voeten en in kleermakerzit. Dat beeld had iets..., iets... Ik weet niet wat het was, maar ik begreep dat ik mijn beeld van Rachel moest bijstellen.

Hazes ging dood. Tijdens de uitzending over de herdenkingsbijeenkomst in de Arena heb ik alleen maar op de punt van mijn stoel zitten wachten op shots van Rachel. Ze was zo..., zo... Ik weet niet wat het was en misschien was het ook een beetje ongepast, maar toch vond ik haar prachtig.

Sindsdien heb ik een antenne uitstaan voor Rachel Hazes. En dat werkt. Als ik moet wachten bij de Chinees, ligt er toevallig net een interview met Rachel Hazes op tafel. En altijd weer staat er iets in wat intrigeert. Bijvoorbeeld dat ze erover denkt met de kinderen naar Canada te verhuizen, als het boek en het beeld van Hazes er zijn. Van die dingen die je niet van haar verwacht.

Dit weekend gaf de roze buuf mij het blad Linda. over het muurtje aan. En ik zag het direct: interview met Rachel Hazes. Ik ging het lezen en ja hoor, het zat weer vol met van die Rachellerigheden.
Vraag: 'Waarom viel Hazes op jou?'
Rachel: "Omdat ik een beetje ondeugend was."
Ik kreeg dat beeld voor ogen uit de clip van 'Zij Gelooft...' waarin ze na een optreden van Hazes te zien is in een pak... Ik wist niet eens dat zulke pakken bestonden. Superstrak, glimmend, een beetje ordi en een beetje jaren '70 en inderdaad: ondeugend.

Of deze:
Rachel: "Hij zat natuurlijk van zijn kruin tot zijn tenen onder de complexen. Hij was zo onzeker. En net een klein kind. Dan gebeurde er weer iets waar hij helemaal stuk van was en dan moest ik weer een week met hem praten."

Over de tijd dat zij en Hazes uit elkaar waren:
"Op een avond stond hij voor mijn deur. Hij zei: Rach, we moeten toch echt praten, ik ga naar de kloten zo." En ik zei: "Zo lang ik leef, ga jij nooit naar de kloten."

Zucht, wat een quoot. En wat een vrouw.
Had iedereen maar zo'n vrouw achter zich staan. Wat zou er dan nog mis kunnen gaan?
Niets.
We zouden allemaal geweldig zijn. Helemaal geweldig.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments