Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

SPEURTOCHT NAAR HEIJMANS

Ik ben nooit zo goed in het vinden van bedrijven. Door de telefoon had de medewerkster van het bedrijf Heijmans me al verteld hoe ik moest rijden. En voor de zekerheid had ik ook nog aan de receptie gevraagd om me een routebeschrijving te faxen. Ik vertrok vroeg en de reis naar Amersfoort verliep voorspoedig. De parkeergarage die me was aangeraden, had ik snel gevonden. Ergens daarboven moest Heijmans zitten, dus het leek dit keer eens makkelijk te gaan.

Bij het inrijden van de garage zag ik een bord met een Heijmans-logo en een pijl. 'Parkeren Heijmans die kant op.' Duidelijk. Helemaal mijn niveau. Ik parkeerde en liep naar het trappenhuis. Daar zag ik nu een kleiner bordje met een Heijmans-logo en de tekst: 'voor Heijmans, vier trappen op.' Ook duidelijk. Boven kwam ik in een hal met een deur naar een gang, een lift en een deur naar buiten. Ik keek rond en vond weer een bordje met het Heijmans-logo. Dit keer stond er ook een tekening op. Een rode stippellijn gaf aan dat ik ergens door moest, dan linksaf een bocht om en dan weer linksaf ergens naar binnen. Ik koos eerst voor de deur in de hal. Maar die was dicht, dus ging ik de lift in. Maar die bleek alleen naar beneden te gaan. Dan zou ik in de parkeergarage komen en daar was Heijmans zeker niet gevestigd. Ik keek nog eens op de tekening en begreep ineens dat ik naar buiten moest. Dat had ik niet verwacht. Ik trok aan de buitendeur, maar die was ook op slot. Shit. Zou ik nou in het zicht van de haven weer op zo'n stomme manier stranden? Ineens zag ik op de deur een papiertje hangen, met het inmiddels vertrouwde Heijmans-logo. En de tekst: 'Om deur te openen, gele knop ingedrukt houden. Heijmans: linksaf.' Ik vond de knop en het werkte en ik stond weer op straat. Ik ging linksaf, volgde zo het ronde gebouw en: zag na 50 meter weer een Heijmans-bordje. Ditmaal met een pijl die wees naar een bel. 'Graag melden', zei de tekst. Ik wilde me heel graag melden, maar achter me werd gewerkt aan de weg. Ze waren aan het drilboren. Ik drukte op de knop, deed mijn oor tegen de gaatjes waar ik een stem uit verwachtte, maar hoorde alleen maar die drilboor. Toen schreeuwde ik maar op goed geluk in de gaatjes: "IK KOM VOOR MEVROUW KLUNDER!" Er schoof een deur open en ik holde er snel door naar binnen. Nu kwam ik in een hal. Bij de lift hing een Heijmans-bordje. 'Heijmans, tweede etage.' De lift bracht me omhoog, de deuren gingen open en een Heijmans-bordje kwam in zicht. 'Receptie Heijmans', met een pijl naar rechts. Ik had het gehaald!

Achter een balie zaten drie dames met grijns die verraadde dat ze zonet erg hadden gelachen om iets. "U kwam zeker voor mevrouw Klunder", zei er een met ingehouden lach. "Oh, u kon me dus wel horen", zei ik beschaamd. "Ja hoor, luid en duidelijk. En u heeft het gevonden zie ik?"

Hoe dan ook: ik kan de speurtochten van Heijmans enorm aanraden. Ze zijn spannend, zijn goed aangegeven en van een behoorlijk niveau. Zeer geschikt voor iedereen die eens een kwartiertje over heeft.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments