Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

IN MIJN DROMEN

Ik vond het al verdacht, die keer dat hij in z'n eentje was gaan winkelen en ik niet mocht weten wat hij had gekocht. Maar ik had er verder niet te veel over achter gezocht.
Ik vertrouwde hem gewoon.

Maar toen ik 's middags over straat liep, achter de pipo aan die weer achter een bal aanrende, kwam ineens die vrouw de hoek om zetten. Ze bleek serveerster te zijn, in motel de Witte Bergen. En toen kwam het uit. Zij had hem meegevraagd naar een chic feest. En hij had, zoals hij het zelf noemde 'geen nee durven zeggen.' De lafaard. En zo kwam uit dat hij die keer tijdens het winkelen een heel duur pak had gekocht, om aan te trekken naar dat feest met die vreemde vrouw.

Ik was woedend.
"Ik haat je!", schreeuwde ik uit. Ineens begreep ik ook wat ze bedoelen met die uitdrukking 'de grond zakt onder je voeten vandaan.'

De hele ochtend was ik nog kwaad op hem, al begreep hij niet waarom. Dat besloot ik hem dan maar te vertellen.
"Ooooh, jij en je dromen...", zei hij zuchtend.
"En wat ik heel laf vond, was dat je zei dat je 'geen nee' had durven zeggen, terwijl je in werkelijkheid gewoon 'ja' had gezegd en dat is heel iets anders", ging ik door.
"Ja, ja...", zei hij ongeïnteresseerd en hij liep weg.

Daar zat ik dan, met mijn emoties.
Die ebden gelukkig in de loop van de dag weer weg.

's Avonds zei hij: "Ik hou van jou."
"Ga je dan voortaan niet meer met vreemde vrouwen naar een feest?", vroeg ik een beetje plagend.
"Oh nee hè, niet weer...", zei hij.

Eigen schuld. Had-ie maar gewoon 'nee' moeten zeggen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments