Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

TO BELIEVE OR NOT TO BELIEVE

"Wanneer komt dat verhaal van jou binnen over 'therapie'?" vroeg ik redacteur A. Ik sloeg mijn strenge tekstredacteurstoon aan die hoort bij het aanspreken van redacteuren die meer dan een week over de deadline zijn.
"Voorlopig niet", zei A. "Ik moet het eerst nog even verwerken."
"Wat moet je verwerken", vroeg ik, nu nog strenger.
"Die regressietherapie", zei redacteur A.
"Regressietherapie? Heb je een regressietherapie gedaan voor dit verhaal?" Ik was ineens een en al oor. Temeer daar redacteur A. helemaal geen type is voor zoiets als regressietherapie.

Dat vond hijzelf ook niet. Maar hij was toch naar een regressietherapeut gegaan en het hele gebeuren had indruk op hem gemaakt. Hij vertelde me alles over zijn vorige leven, dat zich afspeelde in de jaren '20 in Luik. Het was een leven in armoede geweest en tot overmaat van ramp werd hij ook nog neergeschoten, op straat.

De reden van een verhaal hierover in het omroepblad is dat de KRO binnenkort komt met een nieuw tv-programma: 'Wie was ik?' Daarvoor gaan een aantal mensen in regressie, waarna Derk Bolt probeert te achterhalen of die mensen ook echt hebben bestaan.

Interessant.

Ik volg de KRO al een tijd in hun pogingen zieltjes terug te winnen. Ik vond hun overstap naar 'spiritualiteit' eerst een beetje een makkelijke manier van meeliften op de toenemende interesse voor iets wat volgens mij niet veel met de katholieke kerk te maken heeft. Maar hun laatste reclamecampagne vind ik wel stijlvol en slim. En dit programma klinkt als een leuke mix van new age en Hollandse nuchterheid. Waarbij ik het ook wel lef vind om als katholieke omroep iets te doen met vorige levens. "Hulde aan de KRO!", riep ik nog enthousiast over de redactie.

"Oh ja", zei redacteur A. "Nog een ding. Hou er even rekening mee dat de term 'vorige levens' niet mag vallen in het verhaal.
"Hu?", riep ik uit. "Regressietherapie GAAT toch over vorige levens?
"Ja, maar de KRO wil het zo niet noemen ", zei redacteur A. "Dat past geloof ik niet binnen hun doelstellingenbeleidshuppeldepupweetikveel."

Toen braken al mijn klompen. Want een programma over regressietherapie zonder de term 'vorige levens' is net zoiets als naar de psycholoog gaan en het woord 'psychisch' niet willen gebruiken, of naar de dokter gaan en niet willen praten over pijn.
"Hoe noemen ze het dan zelf?", vroeg ik redacteur A.
Dat moest hij even opzoeken in de papieren.
"Verhalen die zich in een ver verleden afspelen en waar de mensen zelf in voorkomen", las hij voor.
Na tien minuten kwam ik weer onder mijn bureau vandaan.

'Je gelooft, of je gelooft niet. Maar je kunt dus niet een beetje geloven', heb ik iemand wel eens horen zeggen.
En ik meen me te herinneren dat het een priester was.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments