Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

STEL, JE BENT DOOD

“Stel, je bent dood”, zei José.

Dat was nog eens een maffe openingszin. Het ging om een oefening tijdens de laatste les van de cursus ‘Intuïtieve ontwikkeling etc.’ We verplaatsten ons in de doden, om te merken hoe lastig het is om bewijs te leveren aan de achterblijvers ‘dat je er nog bent’ op een bepaald niveau. Die bewijzen moeten hard zijn, want anders geloven ze het natuurlijk niet.

“Stel, je bent dus dood. En iemand zoekt contact met je. Met welke beelden laat je dan weten dat jij het bent. Schrijf maar eens zes dingen op”, zei José.

Ik vroeg me af waaraan A. me zou herkennen. Ik kwam met een beeld van mijzelf op de fiets, met de kleur oranje, met schrijven, heel veel schrijven, met de drie ringen die ik van A. heb gehad, met een beeld van mijn beloved hei en met het steigertje aan de Houkesloot in Sneek waar het aan ging tussen ons in de zomer van 1986.

Keiharde bewijzen, maar ze kwamen toch met moeite. Omdat het raar was om je in te leven: dood. Ik werd er een beetje giechelig van, merkte ik. En dat gold eigenlijk voor de hele groep. Niemand keek er verdrietig bij en er hing zelfs een sfeer van opluchting.

“Dood zijn is eigenlijk best wel geinig”, zei iemand. “En daar zie je dan je hele leven tegenop.”
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments