Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET STILLE VERLANGEN VERSUS DE TOP 3

Verliefd zijn tijdens mijn middelbare schooltijd. Ik heb daar veel herinneringen aan. Maar ik was dan ook veel verliefd.

Ik had de domme gewoonte om op jongens te vallen die onbereikbaar waren. Jongens die een paar klassen hoger zaten. Jongens in populaire groepjes. Jongens die mij niet zagen staan. Maar soms gebeurde er toch iets, een blikwisseling, een aardig gebaar, iets waardoor je dacht: zou hij dan toch?

Hij houdt van me.
Hij houdt niet van me.
Hij houdt van me.
Hij houdt niet van me.

Achteraf was dat natuurlijk een heleboel tijdverspilling. Maar aan de andere kant had het ook wel iets, dat verlangen. Ver-langen. Alsof je je helemaal uitrekte naar iemand. Ik had ook altijd het gevoel dat ik er langer van werd.

Vandaag zag ik een VPRO-gids liggen. Op de achterkant staat nog steeds - op z'n kop - de probleembrievenrubriek van tieners. Een van de brieven kwam van een jongen van 13. 'Ik zit met een heel leuk meisje in de klas. Maar nu heb ik haar mijn top 3 gegeven. En zij gaf mij de hare. En zij stond op 1 in mijn top 3. Maar ik stond helemaal niet in die van haar. Nu voel ik met chagrijnig. Wie heeft hetzelfde meegemaakt?'

Ik ken het hele fenomeen 'top 3' niet, al kan ik me er wel iets bij voorstellen. De functie lijkt me duidelijk. Dankzij de 'top 3' weet je altijd waar je aan toe bent: je staat erin of je staat er niet in. Dat kan hard zijn, maar zo hoef je je niet eindeloos af te vragen of hij wel of niet van je houdt en dat scheelt een heleboel tijd. Tijd die de middelbare scholier van tegenwoordig blijkbaar beter kan besteden.

En toch denk ik dat ze iets missen.
Dat eindeloze, liefdevolle en vooral zo stille verlangen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments