Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

OPA EN DE SUPERHIT

Al sinds een keer of drie mogen we bij de cursus Intuïtieve ontwikkeling etc. zelf contacten leggen met overledenen. En tot mijn verbazing lukt dat ook, al valt er nog veel te leren. Zo 'zag' ik een keer tijdens een reading een overleden familielid van een medecursiste, een goedmoedige, maar wel wat onhandige man met een witte jas aan, waarvan hij de mouwen opstroopte. Toch wist ik zeker dat hij geen arts was. Ik hield het erop dat hij de vrouw waar ik tegenover zat, wilde helpen bij haar aanstaande bevalling.

Het karakter van de persoon bleek te kloppen. Maar in werkelijkheid bleek deze oom drogist te zijn geweest, vandaar de witte jas. De opgestroopte mouwen symboliseerden volgens haar het keiharde werken dat hij altijd had gedaan in zijn eigen drogisterij.

De plaatjes waren dus goed.
Aan het interpreteren moet nog gewerkt worden.

Je moet harde bewijzen zien te krijgen over degene die je voor je ziet. En als dat lukt, als je de ene 'ja' na de andere krijgt, dan volgt een superkick die bijna niet valt te beschrijven. Het geeft ook een energie waar je de rest van de dag op voort kunt.

Toch was ik nog altijd niet overtuigd van mijn eigen kunnen tot nu toe. Omdat ik dat eng vond. Omdat ik nog niet durfde te geloven dat het waar is wat ik al hoopte: dat ik behoorlijk helderziend ben. Ik had het idee dat ik om dat geloven nog wat extra's nodig had: een superhit! En het werd wel tijd dat die een keer kwam.

De oefening van vanochtend heette 'blind reading'. Je moest zitten op een stoel terwijl er iemand achter je ging staan die je dus niet kon zien. Voor die persoon moest je proberen contact te maken met een geliefd persoon in 'de geestenwereld', zoals José gene zijde consequent noemt. Degene achter de stoel moest reageren op vragen met tikjes op de schouder. Minimale respons dus en daardoor extra moeilijk.

Als vrij snel dook er een meneer op voor mijn gesloten ogen die zich liet zien als de opa van degene die achter me stond. Ik vroeg of er een geliefde, overleden opa was. Ik voelde 1 tikje op mijn schouder, wat betekende 'ja'.
Ik zei: zat hij meestal op een zwarte stoel met een roodgeruite deken?
1 tikje.
Jesus, dit ging goed zeg. Mijn energiepeil steeg tot grote hoogten en de beelden voor mijn ogen werden nog helderder.
Ik vroeg of de man benauwd was geweest in het laatste deel van zijn leven, want ik voelde een zware druk op mijn borst.
1 tikje.
Ik vroeg of hij daaraan ook was overleden. Want dat liet opa me zien.
1 tikje.
Ik vroeg of hij een kanarie had en een koekoeksklok, want daar liep de oude man nu naar toe.
3 tikjes: ik weet het niet.
Ik zei dat ik hem alleen zag. Was hij het laatste deel van zijn leven alleen geweest?
2 tikjes: nee.
Fuck! De energie ging weer oplaag en lichte paniek sloeg toe. Ik besloot opa te vragen om me even wat extra info te geven, want ik was net zo lekker bezig en nou ging het helemaal de verkeerde kant op. Opa wees naar iets: schappen. Schappen vol met blikken en dozen en potten met eten. Ik vroeg - voorzichtig - of opa een middenstander was geweest.
1 tikje.
Kruidenier?
1 tikje.
Toen wist ik het zeker: dit was mijn superhit. Dit was de absolute superhit waar ik zo op had gehoopt.

José vroeg of ik een boodschap kon doorgeven van opa aan degene die achter me stond. Op dat moment schuifelde opa naar een tafeltje waarop foto's in lijstjes stonden. Hij wees op een foto van een vrouw.
Is hij de vader van je moeder?, vroeg ik.
1 tikje.
Opa wees ondertussen op alle andere foto's en naar zijn huiskamer als geheel, waar hij zich wel goed leek te voelen. Maar wat was nou de boodschap? José zei me dat ik het moest zoeken in datgene wat hij liet zien.
"Thuis", zei ik.
"Dus thuis is nu belangrijk voor degene die achter je staat", zei J.
"Ja", zei ik. "Hij wil geloof ik zeggen: hou het even dicht bij huis, wat je ook van plan bent."

Later, op weg naar mijn eigen huis, besefte ik dat het vooral de foto's waren geweest waar opa de aandacht naartoe had willen trekken. En dat hij dus mogelijk bedoelde: familie is nu even het allerbelangrijkste.

Sorry daarvoor opa.
Ik ben het nog aan het leren.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments