Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

PRECIES DAT GEVOEL

Er heerste een sfeer van verbroedering in de auto. We hadden een gezellig etentje gehad met collega's van het omroepblad en nu reden we terug naar Hilversum, waar ik een paar collega's thuis af zou zetten.

De laatste, redacteur E., bleek in een deel van Hilversum te wonen dat ik niet kende. We reden over een spoor, onder een tunnel, achter een kerk en langs een winkelcentrum en na twintig keer 'hier links' en 'daar rechts', had ik geen flauw idee meer van waar ik was.

We stopten voor een riant huis in een bochtig straatje. Ik vroeg E. hoe ik op de weg naar huis zou komen. "Hier rechtdoor, dan kom je bij het gebouw van de EO en dan zie je het vanzelf", zei de immer onbekommerde E. "Vrolijk Pasen!" Hij sloeg het portier dicht.

Ik reed rechtdoor, heel erg lang, maar er kwam geen EO in zicht. Ik besloot maar een beetje op gevoel links- en rechtsaf te gaan slaan. Ik zou op een gegeven moment toch wel iets zien wat me bekend voorkwam en zo een aanknopingspunt vinden voor de weg naar huis. Ik zette de radio aan, ging er even lekker voor zitten en begon aan deze aparte rit, die iets weg had van een zwerftocht door Hilversum by night. Laat was het toch al, dus ik had geen haast. Ik zong mee met de radio, sloeg dan weer eens linksaf bij een kruispunt en dan weer rechtsaf bij een benzinepomp....

Hoewel ik lange tijd geen idee had van waar ik me precies bevond, voelde ik dat het wel goed zou komen.
En dat gevoel, precies dat gevoel, maakte me intens gelukkig.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments