Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

JE KAN NIET ZIEN WAT ERIN ZIT

Zoals gewoonlijk zit de pipo weer ontzettend te draaien op zijn stoel tijdens het eten. Dit keer staart hij eindeloos naar de achtertuin. Ik wil hem net vertellen dat hij nog een hapje moet nemen, als jij zegt:
"Mama, het verleden ligt achter je hè. Dat zei jij laatst."
Ik beaam.
"Dus: in de achtertuin", concludeert de pipo. Hij kijkt weer door het raam. De achtertuin ligt er op z'n maarts bij: kalig, met hier en daar een krokus. Maar de pipo schijnt iets heel anders te zien, want hij glimlacht. Hij is erg tevreden met zijn eigen verleden.
"En hoe heet ook alweer wat nog komen gaat?", vraagt hij dan.
"De toekomst", zeg ik.
"Ja dat", zegt hij. "Dat ligt dus in de voortuin."
Hij wijst ernaar en ik moet lachen.

Na het toetje staat hij in de voorkamer door het raam te kijken. Ik ga even naast hem staan en zo staren we naar onze toekomst. Er steken al een paar groene puntjes boven de grond van de bloembollen die we samen in oktober hebben geplant. Nog een week of drie en de hele tuin is gekleurd. Rood, of geel of wit of paars; wat hadden we ook alweer geplant?

"Zie jij al iets van je toekomst?", vraag ik.
"Nee", zegt de pipo met een glazige blik. "Dat kan ook niet, want dat moet eerst nog komen."
"Maar jij zei net dat de toekomst in de voortuin lag", zeg ik. "En nou kijken we toch naar de voortuin."

Nu is hij even in de war. En de pipo, die alles graag onder controle heeft, houdt niet van in de war zijn. Druk denkt hij na hoe hij zich hier uit kan redden. Dan steekt hij zijn vinger op en zegt schoolmeesterachtig:
"Ik kan ook wel kijken naar de toekomst. Maar... ik kan nog niet zien wat erin zit."

Puntje voor de pipo.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment