Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

SLAAPZAKEMOTIES

De rits was stuk van de babyslaapzak van het schatje patatje.
"We moeten maar een nieuwe kopen", zei A.
"Kun je er geen nieuwe rits inzetten?", vroeg ik hem. A. is namelijk 'chef naaien' in ons huishouden.
A. zuchtte. Hij had er al eens een nieuwe ingezet in de tijd dat de kleine pipo nog in het slaapzakje sliep en er ook regelmatig in rond liep te wandelen. Daar was het ding natuurlijk niet voor gemaakt en het had zijn tol geeist. Ik kon aan A.'s gezicht zien dat de reparatiemogelijkheden een beetje op waren.

"Ik leg hem nog even hier neer, dan kun je er afscheid van nemen", zei A. Hij weet dat hij spullen waar ik me emotioneel mee verbonden voel, nooit zomaar weg mag gooien. Daar staan hele erge straffen op.

En dus pakte ik, op een rustig moment, het zakje nog even op en drukte het tegen me aan. In een flits schoten duizenden emotionele momenten door mijn hoofd. Troostmomenten, knuffelmomenten, samen spelen, samen slapen... De stof voelde zo vertrouwd, dat ik de lijfjes van de pipo en het schatje patatje bijna tegen me aan kon voelen. En het ding rook ook naar ze. Er welden tranen in me op.
"Nee!", zei ik toen resoluut. "Het kan niet! Hij mag niet weg."

A. zuchtte weer. Hij bekeek nog een keer de mogelijkheden om de rits te vervangen. Na lang studeren, bromde hij: "Koop morgen maar een nieuwe rits. Dan zal ik het nog wel een keer proberen."
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment