Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

WEER ZO'N HELD

In de supermarkt lopen een geestelijk gehandicapte vrouw en haar begeleider.

"Tomaten. Ga jij de tomaten maar zoeken Emmie", zegt de man, een vijftiger met een baard.
Met een blij gezicht pakt de Emmie twee komkommers. Ze maakt er trommelbewegingen mee en roept: "Robbieieie!"
"Ja, Robbie, die drumt ja, maar ga nou maar de tomaten zoeken", zegt de man minzaam.
"Zoeken", herhaalt Emmie. Er gaat een belletje bij haar rinkelen. Ze gaat op haar knieën zitten en tuurt onder de groentebakken, alsof ze een speeltje onder haar bed vandaan moet halen.
"Nee, de tomaten liggen hier, bij de andere groenten", zegt de man.
Uiteindelijk doen ze samen de tomaten in een zakje.

"Oké", zegt de man. "En dan nu: drie broden en één pot pindakaas. Ga maar eens kijken of je dat kunt vinden, Emmie."
Emmie gaat op zoek. Dit keer weet ze precies waar ze wezen moet. Alleen komt ze terug met een brood en drie potten pindakaas.
Geduldig en met behulp van de vingers op zijn hand, legt de man het haar opnieuw uit. Emmie doet hem na, met die vingers. Ze loopt weer naar het brood, maar komt nu in dubio. Als ze het brood wil pakken, moet ze de vingers loslaten. Vragend kijkt ze weer naar de man.
"Doe je handen maar open", zegt hij.

Het schiet al met al niet erg op. En de weg naar ooit zelfstandig boodscchappen doen, lijkt nog erg lang voor Emmie. In de rij bij de kassa, kijk ik nog eens om en zie de man het verschil uitleggen tussen karnemelk en gewone melk, rustig, vriendelijk, met engelengeduld. Ja, nu weet ik het zeker, dit is er weer zo een: een ongekroonde superheld.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments