Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

NIET LACHEN NOU

De kleine pipo gaat nu een half jaar naar school. En in dat half jaar zijn bepaalde 'schoolpleingezichten' heel vertrouwd geworden. Het zijn de ouders die er vier keer per dag staan om hun kinderen te halen en te brengen.

Een daarvan is een vader die iets sulligs over zich heeft. En er is ook vaak iets sulligs met hem aan de hand. Zo had hij, een van de eerste keren dat ik hem zag, een grote lik chocopasta op zijn mondhoek zitten waar hij zich duidelijk niet bewust van was. Ook is de kraag van zijn jas regelmatig naar binnengeslagen. En op een ochtend zag ik hem en zijn dochtertje veel te laat het al lege schoolplein op rennen. Een beetje paniekerig riep hij naar een kennis: 'Het konijn was zoek! Het konijn was zoek!"

Het heeft iets vermakelijks en ook wel iets grappigs.
Al mag je er natuurlijk niet om lachen.

Toch hou ik hem altijd goed in de gaten, om te zien wat voor leuks er nu weer met hem aan de hand is. Vanochtend zag ik dat hij, bij het uit haar jas helpen van zijn dochtertje, zijn hoofd wat moeilijk draaide. Alsof hij een stijve nek had, maar dan erger. Een andere moeder zag het ook en ze vroeg:
"Wat heb jij nou met je nek joh!"
Hij wikkelde zijn sjaal een stukje af en om zijn hals bleek een soort van hard verband te zitten.
"Wat is er gebeurd!", riep de moeder uit.
De kleine pipo rende al naar zijn klas en eigenlijk moest ik erachteraan, maar ik draalde nog wat, want ik wilde dit verhaal niet missen.
"Nou", zei man, met zijn ook nog eens wat slome, nasale stem: "Ik stond onderaan de trap en toen viel er van boven een Wehkampgids naar beneden en die kwam zo met z'n punt in mijn nek..."

Niet lachen nou.
Niet lachen.
Niet lachen!
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments