Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GOED NIEUWS UIT HET DORPJE INDIA

Direct nadat de tsunami had plaastsgevonden, probeerden we de schokkende beelden weg te houden bij de kleine pipo. Hij is immers pas vier. Maar op een ochtend kwam hij toch melden dat hij op tv had gezien dat 'het dorpje India' onder water was gelopen.

Toen besloot ik om het nieuws dan ook maar in zijn volle omvang aan hem te vertellen. Ik pakte de wereldbol erbij en liet alle getroffen landen zien. Ik vertelde dat er veel mensen dood waren gegaan en dat kinderen hun ouders waren verloren. Maar volgens de pipo was alleen 'het dorpje India' getroffen. En dat er ouders waren verdronken was absoluut onmogelijk.
"Want dan hebben die kinderen niemand meer die voor ze kan zorgen."

Vanaf dat moment werd me duidelijk dat dit de grens aangaf van wat de pipo kan verwerken. En dat ik die grens dus moet respecteren. Evenals zijn enorm optimistische kijk op de zaak.

Na het zien van een reportage in het Jeugdjournaal over het herstel in het rampgebied, komt hij dus vrolijk melden:
"Het dorpje India is bijna weer helemaal opgebouwd, mama."
"Echt waar?", vraag ik semi-blij.
"Ja, de modder al helemaal weg. En er was toch een kindje dat geen papa en mama meer had, maar die woont nou bij ze oma. En dat vindt-ie heel leuk."
"Gelukkig maar."
"En ze hebben ook weer een school. En die konden ze maken van JOUW geld. Goed hè!"
"Heel goed. Nou, doe ze maar de groeten van me, in het dorpje India", zeg ik toch cynischer dan ik wil.
Maar ook dit komt niet door het blije filter van de pipo heen. Hij kijkt me aan met een blik van: dat is nog eens een goed idee. En met die glimmende ogen, zet hij het op een lopen naar de televisie.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments