Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN WERELD VAN VERSCHIL

Ik had een interview met Lotte Verlackt, een van de vier presentatoren van Yorin Travel. En dus ging het vooral over reizen. Lotte reist al sinds haar 16e non-stop. Eerst als model, toen als presentatrice van het Belgische Spoorloos, daarna voor Yorin Travel en tussendoor nog voor zichzelf. Op jacht naar anecdotes, vroeg ik haar naar haar meest indrukwekkende reis. Lotte dacht na. We zaten op de bovenverdieping van 't Blauwe Theehuis in het Amsterdamse Vondelpark. Een straaltje zon scheen door het raam op een oosters uitziende ring om haar vinger.
"Mijn laatste reis naar India", zei ze toen. "Vanwege de enorme tegenstelling. Eerst logeerde ik bij vrienden die maharadja's zijn en dus stinkend rijk. Daarna trok ik naar het zuiden waar ik mensen langs de autoweg zag wegteren van de lepra."
Ik vroeg hoe ze daarmee omging. Zij, die toch bevoorrecht is, met geld te over, een droombaan en een prachtig uiterlijk. Het is een vraag die me in het algemeen al lang bezig houdt. Want het is mooi, hoe we met z'n allen zo veel geld gestort hebben voor Azië. Maar waarom alleen tijdens rampen? Dit weekend zag ik weer een documentarie over economische vluchtelingen uit het Afrikaanse land Benin. Vier weken doorstonden deze mannen de meest vreselijke ontberingen tijdens een afschuwelijke reis richting Europa. Ze lieten families achter, werden afgeperst door de Afrikaanse politie en mensensmokkelaars, om er vervolgens in Europa achter te komen dat niemand op ze zat te wachten. Een leven als illegaal volgde. Het was schrijnend. Hoe gaan we in de toekomst om met het gegeven dat de ene helft van de wereld crepeert terwijl de andere omkomt in de weelde? Hoe kunnen we die kloof dichten?

"Ik ben bevriend geraakt met een man die een restaurantje heeft in het zuiden van India", vertelde Lotte. "Ik kwam erachter dat hij eens in de vier jaar zijn dak moet vernieuwen, wat 80 dollar kost. Dat kan hij niet betalen en dus doe ik dat nu en zo sponsor ik een dak. Ja, wat is 80 dollar voor mij! En voor die man is dit een wereld van verschil."

En toen wist ik het: dit is de oplossing: we gaan gewoon allemaal iets sponsoren. Een dak, een melkkoe, een waterput... Zo simpel. Zo kleinschalig. Zo effectief. Nu alleen nog even iemand vinden die dit idee gaat coördineren. Een internationale naam heb ik al: 80 dollar roof.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments