Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE HEROPVOEDING

De moeder van jongetje D. belt ons af en toe met de vraag of hij hier kan eten of spelen omdat ze dan geen vrij kan nemen van haar werk. Dat kan meestal wel.

De eerste keer dat jongetje D. kwam en zijn jasje en zijn dasje afdeed, keken A. en ik elkaar verbijsterd aan. Jongetje D. droeg namelijk een overhempje. Vooral naast de gescheurde spijkerbroek van de pipo, stond dat erg apart.

Toen gingen we aan tafel. "Ik zie geen vork", zei jongetje D. Nee, er was ook geen vork. Want wij eten onze boterham gewoon met onze handen. Ik begon me wel een halve Tokkie te voelen naast jongetje D., maar goed, alles voor de gast en dus haalde ik een vork en keek met verbazing toe hoe keurig hij die gebruikte. Na afloop was er nog even tijd om te spelen. "Mag ik hiermee?", vroeg jongetje D. bij elk speelgoedje dat hij pakte. "Dat hoef je echt niet te vragen hoor", zei ik. Ik kreeg het gevoel dat jongetje D. zich wel iets vrijer mocht gaan voelen in ons huis.

We zijn nu bijna vier maanden verder. Jongetje D. is inmiddels al zo'n tien keer wezen eten en spelen. Het overhempje draagt hij nog steeds, maar de vork liet hij al snel liggen. En ook op andere fronten heeft hij zich keurig aan ons aangepast. Afgelopen dinsdag stond hij ineens met een pak hagelslag aan zijn mond en liet de inhoud naar binnen klokken alsof het een biertje was. Het gaat dus goed met de heropvoeding.

Nu alleen dat overhempje nog.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments