Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

SINTEMOTIES

Vorig jaar had ik het tijdens de intocht. Het jaar daarvoor bij het eerste keer schoenzetten. En dit jaar dacht ik dat het me bespaard zou blijven. Maar helaas.

Iedereen had zich verzameld op het schoolplein. De directeur stond op een podium en sprak ons toe door een microfoon. Om hem heen dolden wat Pieten. Het wachten was op Sinterklaas.
"Komt-ie al?", riep de directeur. En toen: ja hoor, uit de mist kwam een auto het schoolplein opgereden, met daarachter een caravan. Daarin zat Sinterklaas. "Het is elk jaar wat", zei de meesters van groep 5 die naast me stond. "Vorig jaar kwam hij met een vuilniswagen." Ik glimlachte. Het deed me goed te zien dat de school er zo veel werk van maakte. En dat alle leerkrachten erbij stonden. Om te genieten van de kleintjes en van de sfeer.

Ondertussen hield ik de kleine pipo goed in de gaten. De juf had hem vooraan gezet, zodat hij alles goed kon zien. Ze was naast hem gaan zitten op haar hurken. Ze weet dat hij bang is voor Sinterklaas.

Toen Sinterklaas eindelijk de caravan was uitgeklommen, zag ik dat de pipo met twee handen juffies arm vastgreep. Voor de zekerheid. Je weet maar nooit. Ik zag hem opkijken naar die grote, indrukwekkende figuur. En toen Sinterklaas zich naar het podium begaf, begon zijn lijfje zich weer langzaam te ontspannen.

En toen werd Sinterklaasje Kom Maar Binnen Met Je Knecht ingezet. En gebeurde het weer. Net als vorig jaar. En het jaar daarvoor. En ik weet steeds maar niet waarom het gebeurt, maar ik kan het niet stoppen.
"Hier heb je een zakdoek", zei een moeder naast me. Ik zag in haar ooghoeken ook iets glimmen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment