Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE STINKER

Zelden iemand zo vervloekt als vanmorgen zwarte Piet. Want wat doet die idioot in de schoen van de kleine pipo: een stinker.

Voor wie dit niks zegt: een stinker is een poppetje in plastic vuilnisbakje en zolang hij daarin blijft zitten, is er niks aan de hand. Maar maak je hem open, dan... u raadt het al.

De kleine pipo was dolgelukkig, want een stinker stond hoog op zijn bescheiden verlanglijstje van 26 dingen. Maar behalve leuk, vond hij het ding ook spannend. De eerste uren durfde hij de vuilnisbak dan ook niet te openen. Omdat daarmee de essentie van het cadeautje verborgen bleef, overtuigde ik hem er zelf van het toch te proberen. Dom dom. De geur van het poppetje, Theo Tenenkaas genaamd, was echt kotswekkend. Tenenkaas was er heilig bij. Dit rook gewoon naar een vuilniszak waarin al drie weken vis lag te rotten. Het was echt afschuwelijk. En nog erger: het ging niet weg. Al gauw rook de hele woonkamer naar die smerige Theo Tenenkaas.

Nog erger werd het toen A. op de verpakking zag dat je ook in Theo T. kon knijpen en dat zich dan nog meer stank zou verspreiden. Dom dom. Nu rook het hele huis naar die kleine smeerlap.

Je hoort wel eens dat geuren je in een bepaalde stemming kunnen brengen. Dat is vanmorgen bewezen. Tijdens het ontbijt was de stemming aan tafel ver onder nul en uiteindelijk kregen A. en ik een knallende ruzie over de vraag of we wel of niet de deuren tegen elkaar open zouden zetten. De pipo mocht nu alleen nog maar op zijn eigen kamer met zijn stinker spelen, maar dat drukte zijn pret totaal niet. Theo's stank maakte hem steeds stouter en brutaler nu hij zag wat voor effect het had. Hij spoot ermee door het sleutelgat en op mijn favoriete broek. Kortom: er moest iets gebeuren.

Tijdens het eten meldde A. terloops dat vanavond de omruil Piet langs zou komen. "Oh ja", zei ik ook zo achteloos mogelijk. We zeiden even niets en wisten wat ging komen. Leer ons de pipo kennen. Hij twijfelde even, leek toch wat op zijn hoede.
"Wat is dat dan, de omruil Piet?", vroeg hij toen voorzichtig.
U kent hem wel: de omruil Piet. Die cadeaus omruilt voor veel leukere cadeaus. Grotere cadeaus ook. En hij komt maar een keer per jaar en wel vannacht.

De pipo twijfelde. En twijfelde. En uiteindelijk, met tranen in zijn ogen, zette hij z'n schoentje met de stinker erin en zong met gebogen schoudertjes een liedje. Het was heel zielig en eigenlijk zelfs een beetje kindermishandeling.

Maar het goede nieuws is dat hij morgen een soort schietpop krijgt die de omruil Piet momenteel staat in te pakken. En dat Theo een gepaste rustplaats zal vinden in de vorm van de zwarte container.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments