Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DAG WINSTON

Het nieuwe blad TVFilm wilde een interviewtje met Winston Gerschtanowitz van mijn hand. Dat kon. Ik vroeg het interview aan bij de persdienst en die zou aan de slag gaan.

Na een week iedere dag mailen en bellen had de persdienst echter nog niets weten te regelen. Totdat ze belden: Winston zat in het buitenland. Shit. Ik meldde dat aan de chef redactie, maar die vond dat onzin. "Winston is een gadgetman, dus die heeft vast wel een telefoon." Daar had-ie een point. En dus begon ik weer te zeuren en te bellen en te mailen... En net toen ik begon te denken: het gaat er niet meer van komen, kreeg ik het bericht: Winston zit helemaal niet in het buitenland. Je kunt vanmiddag om 16.00 uur bellen voor een kort telefonisch interview.

Nou, dat was dan mooi. Afspraak gemaakt, opname-apparatuur klaar, vragenlijst opgesteld... Wat kon er nu nog mis gaan, vroeg ik me af. Niets toch?

Maar dat is dan toch weer het leuke van het leven.
Je kunt het niet verzinnen.
En je kunt het niet voorzien.

Dus: ik bel.
Tring, tring.
"Met Winston."

Ja, met Winston. En met een gigantisch lawaai! Ik vraag waar hij zit.
"Op Schiphol. Ik ga zo boarden, dus het moet even snel."
Er volgt een gesprek waarbij ik het gevoel heb met mijn microfoon achter een man met koffers aan te rennen door een overvolle vertrekhal. Hijgend stel ik mijn vragen, terwijl hij onderwijl door poortjes loopt, koffers afgeeft, nog even wat shopt. We worden overstemd door het geluid van vliegtuigen, door een mevrouw die de passagiers voor vlucht D111 oproept in te stappen en dan...
"Zo, ik ga instappen, dus dat was het. Succes ermee hè en groetjes."

Tuut, tuut, tuut.
Dag Winston.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments