Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN SOORT VAN KLEIN GEBEDJE

Sommige woorden zitten vast aan mensen. Ik heb dat met het woord arrangement. Arrangement zit voor mij voor altijd verbonden aan Steven.

Steven was de intructeur die mij en A. ooit leerde parapenten. Een gepassioneerde, maar enigszins eigenaardige man die zijn eigen vliegschool runde, ergens ver weg in de Achterhoek. Steven had zijn eigen opvattingen over de wereld en ook zijn eigen gedragsregels. Als we op zoek waren naar een geschikt weiland in de omgeving om onze vliegoefeningen te doen, scheurde hij met 100 km/uur over de kleine landweggetjes. Een cursusdag kon hij zomaar onderbreken omdat hij wilde kijken bij de puppy's die de hond van een boer in de buurt had gebaard. En toen het weer ons in de steek liet in Nederland, verplaatste hij de hele cursus stante pede naar Wales.

En we volgden hem ook nog.
Want we vonden Steven leuk.

Daar, in Engeland, belde Steven naar huis.
"Maandag moeten we weer terug zijn", zei hij. "Want dan heb ik een arrangement." Hij sprak het uit op z'n Frans: een arransjemah. Ik vond dat grappig klinken. Arransjemah.

Jarenlang stuurden wij Steven en zijn vrouw elk jaar een kerstkaart. Met daarop steeds de wens dat we nog eens met hem mee zouden gaan op parapent-expeditie in Turkije. Op een keer kregen we een kaart terug van zijn vrouw. Ze schreef dat Steven was neergestort tijdens het vliegen. Op een berg. In Oostenrijk. Hij was op slag dood.

'Arrangement' is ineens een veel voorkomend woord in het omroepblad. Een verwenarrangement. Een uitwaai-arrangement. Ze maken er wat moois van.

En ik noem het dan consequent een arransjemah.
Als een soort van klein gebedje, voor die leuke, gekke Steven.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments