Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET GEVAL DAT

Er zijn van die gesprekken die je niet wilt voeren.
Maar je moet wel.

Zo reden wij gisteren naar het huis van A.'s broer D., midden in de Friese weilanden. We gingen erheen om te praten over iets dat ter sprake was gekomen tijdens het herzien van ons testament: het voogdijschap over de kleine pipo en broertje, voor het geval dat, het vreselijke geval dat...

De september namiddagzon liet nog net toe dat we buiten konden zitten. We keken naar de koeien en dronken thee, met jodenkoeken. Die noemden we 'koeken van een Amsterdamse voetbalclub', want ja, voor je het weet heb je een spreekkoor. En zo was de sfeer ontspannen, terwijl iedereen wist dat we het er zo over moesten gaan hebben, over het geval dat, het vreselijke geval dat...

"Waarom wij?", vroegen D. en zijn vrouw. En wij vertelden waarom. Omdat ze een beetje ons opvoedvoorbeeld zijn. Omdat ze zulke leuke kinderen hebben. D. en vrouw waren gevleid. We vertelden dat we het vertrouwen hadden dat zij wisten wat het beste zou zijn voor de jongens, in dat vreselijke geval dat. We namen de opties door, de bezwaren, de voor- en nadelen. En uiteindelijk zeiden ze: ja, het is goed, we doen het.

De Beerenburg kwam op tafel. En we kregen het over de toestand in de wereld, familiezaken en gestoorde situaties.
"Dat wij ook allemaal nog maar lang gestoord mogen blijven", zei broer D. en hij hief het glas Beerenburg. We keken elkaar aan en proostten. Het gesprek was gevoerd, ik was opgelucht en het geval dat leek weer verder weg dan ooit.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments