Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE ONBEKENDE THEATERWET

Het is straattheaterweekend op het marktplein. En de kleine pipo en ik zitten vooraan bij een poppenkastvoorstelling. De speelster is goed op dreef. Ze heeft de aandacht van de kinderen met haar verhaal over het schaapje Poppelientje in de wei dat kennismaakt met een kikker, over een sloot springt, vies wordt in het varkenshok en bij het minste of geringste om haar moeder roept. Tussendoor weet ze ook nog de aandacht van de volwassenen vast te houden met opmerkingen als: "Nee, ik kan niet terug over de sloot springen, want ik zit emotioneel helemaal in de prak." Kortom: de stemming zit er goed in.

Het is een buitenvoorstelling, dus we zitten op straat. En ineens ziet het publiek een dame op de fiets aankomen. Aan de blik van de vrouw is te zien dat ze zich ergert aan het feit dat haar pad versperd wordt door dit poppenkastgebeuren. Heel even houdt ze haar benen stil en lijkt ze te twijfelen over hoe ze haar weg nu zal vervolgen. Een bocht achter het publiek langs? Of om de poppenkast heen? Maar ze besluit toch weer vol gas te gaan. Niemand kijkt nu meer naar de voorstelling en iedereen denkt bijna hardop: ze zal toch niet...? Maar jawel hoor; ze doet het wel. Ze rijdt keihard tussen de poppenkast en de kinderen op de voorste rij door en overtreedt daarmee, tot grote woede van het publiek, een theaterwet waar niemand zich tot dit moment bewust van was: FIETS NOOIT DWARS DOOR EEN VOORSTELLING HEEN!

Schaapje Poppelientje heeft het ook gezien. Ze kijkt verbijsterd de fietsmevrouw na en roept dan: "Mama! Er rijdt een mevrouw door mijn verhaal!"
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments