Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET WAS EEN LENIE

De kraamhulp heette Lenie. En Lenie was nog een meisje. Dat was even slikken. Na de vorige bevalling hadden we namelijk Karin gehad, een verzorgende vrouw op leeftijd waar we hele gesprekken mee hadden over het leven en die beschikte over een zee aan kennis en ervaring. Toen ze vertrok, stond ons hele huis vol met rare theetjes en kruiden en na al die jaren herinnerde ik me nog steeds haar tips over borstvoeding en babyverzorging. Het afscheid was er destijds een met tranen geweest.

Maar goed, nu kregen we dus Lenie. En Lenie kreeg te maken met de kleine pipo. Die was ervan overtuigd dat Lenie speciaal voor hem kwam. Eerst gaf hij haar een tour door het huis. "Kijk, hier staan mijn boekjes, die mag je zo met me lezen. En daar liggen de koekjes en die mag je zo aan me geven. Maar eerst ga je met mij in de zandbak."

Lenie sloeg zich er dapper doorheen. En ze wist tussen het pipo-entertainment door ook nog de nodige aandacht aan moeder en baby te geven. Ontroerend was het om aan het eind van de middag de aantekeningen te lezen die ze had gemaakt in het Kraamzorgboek. Met het handschrift van een dertienjarige stond geschreven:

Auke ze oogjes mag je schoon maken met gekookt en afgekoelt water. En Auke ze oortjes mag je schoon maken met baby watte staafjes.

Bijna-poëzie.

Na drie dagen zat de kraamhulp er alweer op. Lenie nam nog een foto van ons viertjes en kreeg toch nog een welverdiend bosje bloemen. Toen ze weg was zeiden we: ach, het was geen Karin, maar... een Lenie.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments