Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

LIEVE GEBAREN

Het was vijf uur 's middags en ik verliet het AKN-gebouw. De zon scheen en ik liep naar mijn auto, met in mijn handen een enorme bos witte bloemen en een cadeautje.

"Namens de hele redactie", had de secretaresse gezegd. "En een hele goede bevalling toegewenst. We vonden wit wel een mooie kleur voor nieuw leven. Mogen we langskomen als de baby er is?"
Daarna kreeg ik van de andere eindredactrice nog een klein tasje. Daarin zaten, verpakt in beertjespapier, twee piepkleine babyschoentjes. Ze bleken handgemaakt, door haar moeder. Verbijsterd liet ik ze door mijn handen gaan en zag dat ze zelfs gevoerd waren met badstof.
Ik was sprakeloos door deze lieve gebaren. Ik had zelfs niet verwacht dat mensen wisten dat dit mijn laatste dag was. Ik ben immers slechts een freelancer die een dag per week komt werken.

En zo liep ik, door die zon en met die cadeautjes. Voldaan dat ik, door alle moeilijke maanden van dit voorjaar heen en tot zo kort voor de bevalling had kunnen werken. Maar vooral gelukkig met het gevoel dat ik toch een soort collega's heb.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments